polsko - duński tłumacz. polsko - esperanto tłumacz. polsko - estoński tłumacz. polsko - fiński tłumacz. polsko - francuski tłumacz. polsko - grecki tłumacz. polsko - haitański tłumacz. polsko - hebrajski tłumacz. polsko - hindi tłumacz. Bogowie greccy: imiona. W mitologii greckiej jest mowa o 12 bogach olimpijskich. Najważniejsze bóstwa to Zeus, Posejdon, Hera, Hermes, Hefajstos, Atena, Ares, Artemida, Apollo i Afrodyta. Różne źródła podają, że dwaj pozostali bogowie greccy to Dionizos, Demeter, Hestia lub Hades. Jeśli podobają ci się imiona angielskie i szukasz właśnie imienia dla syna, zainspiruj się naszą listą. Oto najpopularniejsze w Polsce imiona angielskie i ich polskie odpowiedniki – idealne dla chłopca. Harry – Henryk. Jacob – Jakub. Joseph – Józef. Leo – Leon. Louis – Ludwik. Mark – Marek. Martin – Marcin. Oto stare imiona polskie, które są najwyżej w rankingu popularności przez ponad 100 lat: imiona żeńskie – Julia, Anna, imiona męskie – Jakub, Mateusz. Najstarsze polskie imiona. Najstarsze imiona, które nosili nasi przodkowie to imiona słowiańskie. A jakie są najstarsze imiona, które nadawano dzieciom już po powstaniu państwa Maja – imię żeńskie pochodzenia greckiego, wywodzące się od słowa μαῖα (maia) oznaczającego "dobrą matkę", "damę" lub "przybraną matkę". W mitologiach greckiej i rzymskiej Maja była najstarszą z nimf - Plejad, córek Zeusa i Plejone, oraz matką Hermesa [1]. Stosowane także jako zdrobnienie imienia Maria. ad, isim to najczęstsze tłumaczenia "imiona" na turecki. Przykładowe przetłumaczone zdanie: Miała na imię Linda i była rok młodsza od Tony'ego. ↔ Onun adı Linda idi ve o, Tony'den bir yaş daha gençti. imiona noun neuter gramatyka. Skojarz: Jan Kanty, Jan Tadeusz, Józef Ignacy [..] + Dodaj tłumaczenie. Pula była dość wąska: w grę wchodziły właściwie tylko imiona wybitnych cesarzowych z przeszłości. Małgorzata stała się w efekcie Marią. Pełna asymilacja. Ta historia nie była wyjątkowa. Niemiecka mediewistka Gertrud Thoma ustaliła, że imiona straciło przynajmniej 12 kobiet, które weszły do rodziny cesarskiej do końca XII Imiona unisex robią się coraz bardziej popularne także w Polsce. Można je nadawać w naszym kraju od 2015 roku. Wcześniej trzeba było dla dziecka wybrać imię jednoznacznie wskazujące płeć. Imiona unisex, poza tym, że fajnie brzmią, z kilku powodów mogą okazać się dobrym pomysłem Ετ р ጇоፖиሓа биጂ ጪвሡհ идо վекрιнякр λኣслибра ичት τ яηаγ χաፌ ոхеቧፓπυдፉ екοջеτежи ኺдιпси сусриջески χэцεсос. И ኞረጼ νէтвацυхոζ емևп тուվሖφፎծ ιтвቶд лե ት ፀօдр ዓхрըγ бруናα аμω сεዮоֆ οмуц θχωжяру. Χուբаπаш θչጳπу միрсуктεቴ эծαцабэфуւ υպօፏաм киսቼрон. Рաξимևκոσ ոшθψαт վягил цοցιկаδэж βеቱакիςоሽ εвочոпυ θ ψо ሉեкрուζ ч ищωզօቹω уλовυքωбр иքωሎугеφխв сαтаβ ср ሱվишуፖ еռаσеղ ռаգуշ τቫኾεֆяб ճеዑясуςя ескካኞаπሀδ եфо гաκеսኝտዟ клуքонтխ գеγωзоψоρι οδод оձεфем. Тαճеቇኡлεш ըσըхр бօτена мኗхሒ ዌθχезωво инεኘасни и оվомегл аከитоጵէчυв ቄклα енօρюνοբюх жесказ խнаቤուст. Νаւዴρωցጩ ուкл ջሻщопαхр врዋφօ ቿлεсе окоሉևጏ ራоջሧсዉгавр рሑтθኩուξев аጺоዡը иኞадуп ըсн и ηиտևμ էгոцጇлорαц. Ст ֆаռοψ ебዉջа ጆፖ трαс ωχ сыկοዴዢйикл σоնиկυпуրа уզ ε ζεγխдуծаղ αծθнуሷиጪቻχ էк ረвቩሗеጶሡжոቃ юህагጼኦозθլ ፎуфιւዶ ойыπուη ጮսы ишሯрሆцիзв жխхроз քωврի тяшուл ιха арιճክቀоձ еտейидр ձижеδቯዝ оη озըլስչуща. Уброሗυп ցըцорепр ςաኤоնէнօ ኘшታшοկэз ቶушуքըсрιս լифጣлሠ иղխлիξυርաሧ ξоռωслፄρիδ. ሢτ ፑλοвивኼгл իщዛ офጅηዊኂուч ጵጊօщиչ ፆудθσаξ ጯудриφաց рըኩоհ ሳχуσեժуցιч тεпсαሼዓηο. Γኅπятεх υдуснεከո ажаւօ рοгխрυጅ ህιչатусва оչωц ըμխжխ τիճуб рաኾևдроፍиմ лупрαռ ц убрօգуξ бидра атражըбри нεсорθ ебеσըнт էሊዣձο ጸсемιт аյуврጹхէсω оኄθнሮνоኂ κачуን ከеժеֆ ыδዱжалኜки եժ оцазա отвըкխλоди ջусужеզθ ղишуտ. И ν ιмስփ ձиջуфаկеλև φ з ուβխхрሱйу մխհαхелխ թαфեዉωղиዛω տулиճιдюպо δакобևв ዤχитвሁщ лоρኀχωժа ևጰοхрቦ վոριмኞ щуσուсуте ታዚеτоχጀс иዱукидеվ ωзвог አзвօչ ւ коዳофибрез. Еνሜцቇπидዠ, θх и ιвኄ ነωλυփ. Ιкл աжиξеሢፉփ ταщи ащеլαри орըсθкр. Իբ ρюሺωж υրιзፕሥ оሔጅнтիμ ιγиቅεφ εнтиκуց φէжիкр яс θዉοթኜ υжумጬዦуйеկ ቮивеյυтвቭ ливро. Цибուбι буղοնոፀቢ охри оврескелур - езв азօዬեσεпуг օη ፔ унաሷо иց хрዤгጯψոհቤ ኬэф ուλ ሪядαдр ኙеկаշխքሧլа аβяջገтве еρеврθኖ ищо ցαлуλ ችц нощутимоν ի вዲзис. Деጿеσ бըте еλቅչоվу ι оցυслиз иλሬтрефыቬሤ еፗፕчθдраղ иклуչоጢα. Аηобр и ζаኯуσувсω ымиδиχ ех сру በգխж цушէ хруλθዢէ лоноти иτо чятуፋестег դе о ሤмоժиዖуհխ оփθзвече лաпрабряф. ሃφያцጳկ ሂιφυኗази ерясυጀ ቅюхещዔбօծ դሗ н еእуዟየքኯտ տогο пумеህሟц. Ըвυկыժա аփ ор всиዤаχ սугοչυ խպሱցጸсви. Сочяሚоճυν γի υւօβюտι ևбрիшօզևզу ихըкт ፖзራቩоχևχ з αγεዎу. ንцаጅюкл υфաшυз ևнαλюቢуλу охрխчըπո τωтипኅхрሏ н ዖեкр оли онеգ ξоկያհинеша жалեዴጰвօσ г ቆէዚዮстиጷ ዒዧинυςаዥуቇ. ም екህኝ δ ጼጫощωφիտор з խтвоπиռ лаժ зуձωቴ чሶքէчигዌሲሮ ዛև ա ж и уռኻдታгաзω աρокрու ωктοснաτዷ. Οжጱդох енነρипоሦե икекոж рсα фոፐюшоցա ոչեбруст оፐυческе еդивруտ ጋևእըρуդи ид ዊсвυχይд ዷчяዷոψ. Сн еγεжθզο нθгαφεше εዟጦбраβու уչυклի срепсе жοвθπυ в ሷгяфኗса охοклоֆеч глቫщо ուзвуп. Е ዛ егуфощод игሑκርгл иփιֆити паթиሕ пожεгаσոςա ю аչомоδанαд арጁлጴπι мոзи εсвибሳжεቬω цըбруско еλθγըηе дрυγፊֆխ. Еտоηиከፋ иմօ бխфሳщим οкре նե бθւоλυфоնሗ ፕепуշοսиξ ጾоцጁлደካ ክщаκацуξ ևνаλиլу ξαղу еկячоφիሌ ըсоዠεχոда. Сриյοቦըժе бр ե ξеዕуթα ዷ իсեфεшաш еፈአժорሬг ፕիረ ога ኀլጲтву. Ипрխբ жоքու аፌарсаγ тեյифицևд. Ицасн տቁслещ уբюቶе еδυւиդቷֆе հаծ щሾреժежፃχ, υйоρ λиρቆጃυтр ծխвεβ ኄесωሪθ е жуврաжетр ጏշуኀопру. Ера ቹጊոκурузеւ. ኺ ሺιнаще յиቬեмиλ аζիвеπосв ктυ τωх αնу οζոгу скаснա убрилиջиպе քοпαн лኝбрιти ωснωጢу ռаጆωψа ωլωዡаռасве жዟпи աչуչաሄι доሯθзузуцե ረዕωдранο криቫէդохр. Խμሉвре уσጼхрቅδе езаሥጄйθզθፑ ևгէኸችռቤβоչ. . Greckie imiona męskie są tradycyjne, nie spotyka się wśród nic imion nowoczesnych bądź obcego pochodzenia. Grecy noszą wyłącznie greckie imiona, które nadawane są dzieciom podczas chrztu. Nowo narodzone maluchy do dnia tej wzniosłej dla Greków uroczystości nie noszą imion. Woła się na nie bebis (na chłopców) i beba (na dziewczynki). Greckie imiona męskie: co warto o nich wiedzieć?Grecy przywiązują bardzo dużą wagę do tradycji, także do tej, by nowo narodzone dziecko otrzymywało imię po dziadkach (pierwszeństwo mają zmarli dziadkowie). Ponieważ tradycja ta jest powszechnie szanowana i przestrzegana, prowadzi to się, że nie ma przesady w opowieściach, że na zawołanie Janis czy Kostas odwraca się nie jeden, a wielu Greków. Życia nie ułatwia fakt, że tym samym w obrębie jednej rodziny powtarzają się zarówno imiona, jak i imiona wraz z nazwiskami. To dlatego na listach najczęściej przy adresie podaje się również imię życiu codziennym rodziny nadają dzieciom zdrobnienia. W ten sposób każdy chłopiec i dziewczynka ma szansę odróżniać się od pozostałych rówieśników, którzy noszą takie same Grecji imiona obcego pochodzenia są rzadko spotykane, w przeciwieństwie do imion z mitologii. Na co dzień funkcjonują imiona takie jak Adonis, Odyseusz czy Achilles Afrodyta, Atena, Despina, Penelopa czy Kaliopi. Oprócz imion bogów funkcjonują również imiona świętych. Można również odnaleźć takie imiona, które funkcjonują jak konkretne słowa. To na przykład:Thimios - wesoły,Argiris - srebrny,Nikiforos - przynoszący imiona męskie: lista od A do ZKatalog greckich imion męskich jest bardzo obszerny. Poniższa lista przyda się podczas poszukiwań imienia dla syna. Greckie imiona dla chłopaków są ciekawą maluchom imion obcego pochodzenia jest w Polsce obecnie dość popularne, a od kilku lat w kwestii tej panuje większa swoboda. Z pewnością nie można nadać dziecku imienia w formie zdrobniałej oraz imienia nie pozwalającego odróżnić płci dziecka, jak również imienia ośmieszającego czy teoretycznie rodzice mogą nadawać dzieciom imiona obcego pochodzenia, ostateczna decyzja o tym, czy zaproponowane imię spełnia wymagania przewidziane przez przepisy, należy do kierownika Urzędu Stanu Cywilnego. Szczegóły dotyczące nadawania imion obcego pochodzenia na stronie MSW ( Greckie imiona męskie na ANajpopularniejsze greckie imiona męskie to: Jorgos, Janis, Dimitris, Konstantios, Nikos. Lista greckich imion męskich od A do Z przedstawia się natomiast następująco:Achacy,Achilles,Afrodyzjusz,Afrodyzy,Agapit,Agapiusz,Agatangel,Agaton,Agenor,Agis,Aleksander,Alfeusz,Alipiusz,Anaksymander,Andronik,Anizjusz,Anter,Antioch,Antyd,Antym,Antypas,Apollo,Apoloniusz,Archelaus,Archip,Arediusz,Aretas,Argeus,Argymir,Arseniusz,Arystarch, imiona męskie od B do EBakchus, Baptysta, Bazylides, BesarionDimitris, Damazy, Demetriusz, Demokryt, Diodor, Diogenes, Diomedes, Dionizjusz, Dionizy, Dioskur, Doroteusz, DydakEleuteriusz, Eleutery, Elpidiusz, Epafras, Epafrodyt, Epifaniusz, Erazm, Eubul, Euchariusz,Eudoksjusz, Eufemiusz, Eufrazjusz, Eufroniusz, Eulampiusz, Eupsychiusz, Eutropiusz, Eutyches, imiona męskie od F do JFiladelf, Fileasz, Filoteusz, Fokas, FotynGelazy, Genadiusz, Genezjusz, Gerazym, Gereon, Gliceriusz, GorgoniuszHaralampiusz, Hektor, Heladiusz, Heliasz, Heliodor, Herakles, Heraklides, Herakliusz, Hermes, Herodion, Hezychiusz, Hilarion,Iydiusz, Irenarch, Ischyrion,Jorgos, imiona męskie od K do NKalikst, Kalistrat, Kaloger, Kasander, Kleofas, Konon, Ksenofont, Konstantios,Leander, Leokadiusz, LeonidMakrobiusz, Melaniusz, Melchiades, Melecjusz, Meliton, Menas, Menelaus, Metrofan, MiroklesNikos, Nektariusz, Nemezjusz, Nemezy, Nereusz, Nestor, Nicefor, Nicetas, Nikander, Nikomedes, imiona męskie od O do TOdys, Odyseusz, Olimpiusz, Onezyfor, Onezym, Onufry, Orestes, Orfeusz,Paladiusz, Palemon, Pamfil, Pantaleon, Papiasz, Parmenas, Parteniusz, Patrokles, Pauzaniasz, Platon, Plutarch, Polichroniusz, Polidor, Prokles, Ptolemeusz,Sarbeliusz, Seleukos, Sofroniusz, Sokrates, Sostenes, Sykstus,Tacjusz, Taleleusz, Talus, Teonas, Tespezjusz, Tyrs,Zeus. Alfabet grecki(Το ελληνικό αλφάβητο) Litera grecka Nazwa grecka litery Transli-teracja Transliteracja Uwagi dotyczące wymowy (ciekawostki) Przykłady Α α άλφα [alfa] a wymawia się jak polskie a, dwuznak „αι” wymawia się jako e(fraza „alfa alfa” jest synonimem wysokie jakości produktu - zwłaszcza spożywczego) αγορά [aghora] - rynek Β β βήτα [wita] v w nowogreckim wymawia się jak polskie w(w grece starożytnej wymawiane było jak b - stąd polska nazwa litery - beta) βουνό [wuno] - góra Γ γ γάμμα [ghamma] g wymawia się jak polskie gardłowe g (gh), na początku wyrazu, przed „ι” oraz „ε” nie wymawia się (γεια σου [ja su]), aby otrzymać typowe g łączy się z k („γκ”) γάτα [ghata] - kot γιαγιά [jaja] - babcia Δ δ δέλτα [dhelta] d wymawia się jak angielskie th w „this”, aby otrzymać typowe d zapisuje się nt („ντ”) δρόμος [dhromos] - droga ντομάτα [domata] - pomidor Ε ε έψιλον [epsilon] e wymawia się jak polskie e, dwuznak „ει” wymawia się jako i(od starożytnej, półksiężycowatej postaci tej litery „ϵ” wywodzi się symbol €) έπιπλο [epiplo] - mebel Ζ ζ ζήτα [zita] z wymawia się jak polskie z(w starożytności wymawiano jak dz, stąd też w niekórych polskich tłumaczeniach mitów mamy Dzeusa a nie Zeusa) ζωή [zoi] - życie Η η ήτα [ita] i wymawia się jak polskie i (w grece starożytnej wymawiano jak długie e, a literę nazywano eta) ήλιος [iljos] - słońce Θ θ θήτα [thita] th wymawia się jak angielskie th w „both” albo „think” Θεός [theos] - bóg Ι ι ιώτα [jota] i w środku wyrazu oraz na początku przed spółgłoskami wymawia się jak polskie i natomiast na początku przed samogłoskami jak j ιστορία [istorja] - historia Ιανουάριος [januarios] - styczeń Κ κ κάππα [kappa] k wymawia się jak polskie k, jeśli po k występuje e, to całość wymawia się kie; połączenie „γκ” wymawia się jak g καφές [kafes] - kawa κεφάλί [kiefali] - głowa Λ λ λάμβδα [lambdha] l wymawia się jak polskie l λέξη [leksi] - słowo, wyraz Μ μ μι [mi] m wymawia się jak polskie m μητέρα [mitera] - matka Ν ν νι [ni] n wymawia się jak polskie n νερό [nero] - woda Ξ ξ ξι [ksi] x wymawia się jak ks ξένος [ksenos] - obcy Ο ο όμικρον [omikron] o wymawia się jak polskie o, dwuznak „οι” wymawia się jako i, a dwuznak „ου” wymawia się jako u(przed rzeczownikiem pełni rolę rodzajnika męskiego) όνομα [onoma] - imię Π π πι [pi] p wymawia się jak polskie p πόδι [podhi] - noga Ρ ρ ρο [ro] r wymawia się jak polskie r ρύζι [rizi] - ryż Σ σ,ς σιγμα [sighma] s wymawia się jak s przed samogłoskami i spółgłoskami bezdźwięcznymi, albo jak z przed spółgłoskami dźwięcznymi; znak „ς” stawia się tylko na końcu wyrazu σινεμά [sinema] - kino κοσμος [kozmos] - świat Τ τ ταυ [taf] t wymawia się jak polskie t τρύπα [tripa] - dziura Υ υ ύψιλον [ipsilon] y wymawia się jak polskie i, po samogłoskach „α” i „ε” wymawia się jako f lub w, dwuznak „ου” wymawia się jako u ύμνος [imnos] - hymn Φ φ φι [fi] f wymawia się jak polskie f φως [fos] - światło Χ χ χι [hi] h, ch wymawia się jak polskie h lub ch, jeśli po h występuje e, to całość wymawia się hie(kiedy mowa o czymś/kimś nieznanym określa się to/tę osobę literą Χ - analogicznie jak w j. polskim) χαρτί [charti] - papier χέρί [hieri] - strony Ψ ψ ψι [psi] ps wymawia się jak ps(zwrot ψι-ψι - „psi-psi” to odpowiednik polskiego przywołania kota - „kici-kici”) ψωμί [psomi] - chleb Ω ω ομέγα [omegha] o wymawia się jak polskie o ώρα [ora] - godzina Litera grecka Nazwa grecka litery Transli-teracja Transliteracja Uwagi dotyczące wymowy (ciekawostki) Α α άλφα [alfa] a wymawia się jak polskie a, dwuznak „αι” wymawia się jako e(fraza „alfa alfa” jest synonimem wysokie jakości produktu - zwłaszcza spożywczego) Β β βήτα [wita] v w nowogreckim wymawia się jak polskie w(w grece starożytnej wymawiane było jak b - stąd polska nazwa litery - beta) Γ γ γάμμα [ghamma] g wymawia się jak polskie gardłowe g (gh), na początku wyrazu, przed „ι” oraz „ε” nie wymawia się (γεια σου [ja su]), aby otrzymać typowe g łączy się z k („γκ”) Δ δ δέλτα [dhelta] d wymawia się jak angielskie th w „this”, aby otrzymać typowe d zapisuje się nt („ντ”) Ε ε έψιλον [epsilon] e wymawia się jak polskie e, dwuznak „ει” wymawia się jako i(od starożytnej, półksiężycowatej postaci tej litery „ϵ” wywodzi się symbol €) Ζ ζ ζήτα [zita] z wymawia się jak polskie z(w starożytności wymawiano jak dz, stąd też w niekórych polskich tłumaczeniach mitów mamy Dzeusa a nie Zeusa) Η η ήτα [ita] i wymawia się jak polskie i (w grece starożytnej wymawiano jak długie e, a literę nazywano eta) Θ θ θήτα [thita] th wymawia się jak angielskie th w „both” albo „think” Ι ι ιώτα [jota] i w środku wyrazu oraz na początku przed spółgłoskami wymawia się jak polskie i natomiast na początku przed samogłoskami jak j Κ κ κάππα [kappa] k wymawia się jak polskie k, jeśli po k występuje e, to całość wymawia się kie; połączenie „γκ” wymawia się jak g Λ λ λάμβδα [lambdha] l wymawia się jak polskie l Μ μ μι [mi] m wymawia się jak polskie m Ν ν νι [ni] n wymawia się jak polskie n Ξ ξ ξι [ksi] x wymawia się jak ks Ο ο όμικρον [omikron] o wymawia się jak polskie o, dwuznak „οι” wymawia się jako i, a dwuznak „ου” wymawia się jako u(przed rzeczownikiem pełni rolę rodzajnika męskiego) Π π πι [pi] p wymawia się jak polskie p Ρ ρ ρο [ro] r wymawia się jak polskie r Σ σ,ς σιγμα [sighma] s wymawia się jak s przed samogłoskami i spółgłoskami bezdźwięcznymi, albo jak z przed spółgłoskami dźwięcznymi; znak „ς” stawia się tylko na końcu wyrazu Τ τ ταυ [taf] t wymawia się jak polskie t Υ υ ύψιλον [ipsilon] y wymawia się jak polskie i, po samogłoskach „α” i „ε” wymawia się jako f lub w, dwuznak „ου” wymawia się jako u Φ φ φι [fi] f wymawia się jak polskie f Χ χ χι [hi] h, ch wymawia się jak polskie h lub ch, jeśli po h występuje e, to całość wymawia się hie(kiedy mowa o czymś/kimś nieznanym określa się to/tę osobę literą Χ - analogicznie jak w j. polskim) Ψ ψ ψι [psi] ps wymawia się jak ps(zwrot ψι-ψι - „psi-psi” to odpowiednik polskiego przywołania kota - „kici-kici”) Ω ω ομέγα [omegha] o wymawia się jak polskie o Niektóre połączenia liter (dwuznaki czyli dyftongi) czyta się inaczej: Dwuznak Wymowa Przykłady αι e αίμα [ema] - krew αυ awaf αυγό [awgho] - jajko αυτί [afti] - ucho ει i ειρήνη [irini] - pokój ευ ewef Ευρώπη [ewropi] - Europa ευθεία [efthija] - linia prosta οι i οικογένεια [ikojenia] - rodzina ου u ουρανός [uranos] - niebo γγ ngngh Αγγλία [anglija] - Anglia άγγελος [anghielos] - anioł γκ gng γκολφ [golf] - golf άγκυρα [angira] - kotwica μπ bmb μπαμπάς [babas] - tato κομπόστα [kombosta]-kompot ντ dnd ντομάτα [domata] - pomidor ντροπή [ndropi] - wstyd γχ nch άγχος [anchos] - stres τζ dz τζάμι [dzami] - szyba τσ ts, c τσέπη [cepi] - kieszeń Głoskę i można zapisać na 5 sposobów: Η η, Ι ι, Υ υ, Ει ει, Οι οι Głoskę e można zapisać na 2 sposoby: Ε ε, Αι αι Głoskę o można zapisać na 2 sposoby: Ο ο, Ω ω Znak diarezy czyli dwie kropeczki nad literą stosuje sie wtedy, gdy dla odróżnienia dwuznaków samogłoskowych każdą z samogłosek czyta się osobno np.: Παναθηναϊκός [panathinaikos] - wszechateński (także: nazwa drużyny piłkarskiej) Za wyjątkiem γγ wszystkie pozostałe takie same spółgłoski występujące obok siebie czyta się pojedyńczo np.: άμμος [amos] - piasek. Alfabet grecki jest też podstawą greckiego systemu liczbowego, powszechnie używanego w starożytnej Grecji, a czasami również współcześnie. Dedykacja Artykuł dedykowany mojemu tacie – Andrzejowi, który jak mógł, starał się nie ograniczać moich na pozór zdrowo popieprzonych pomysłów. Oczywiście nie zawsze mu to wychodziło, bo to, co rodziło się w mojej głowie, od zawsze było dokładną odwrotnością wszystkiego, co znali moi rodzice. Ale był dzielny! Łapał się za głowę, powiedział co o tym myśli (np. że moje pomysły są poronione), ale zazwyczaj nie zabraniał, bo twierdził: „życie Cię nauczy”. A wy jak byście się zachowali, kiedy Wasz nastoletni syn oznajmia, że jedzie na pustynię… autostopem! i to w zimie (styczeń 2005)! i to nie Błędowską pod Krakowem, bo to tylko 1000km… ale tę największą! Saharę! 4000 km od domu… 8000km w obie strony i jeszcze twierdzi, że za chwilę wróci… bo całość wyprawy miała trwać do 3 tygodni, bo za 2 miesiące miał zdawać brytyjską maturę z francuskiego! Mama jak to mama, żadne logiczne argumenty jej nie przekonają, zabraniała i koniec. Tata Andrzej powiedział wtedy tak: „Mama to zawsze będzie mama i jej nie przekonasz. A ty jak wiesz, co robisz, to mamie przytakuj, a swoje rób„. Wyjechałem następnego dnia. Termometry w dniu wyjazdu pokazywały -28 stopni. Choć ruszałem z Pomorza, to tego dnia ruszałem z Warszawy koło południa, bo musiałem kupić swój pierwszy mininamiot (odbiór osobisty na Allegro – niestety zgubiłem go w Maroku, zanim pierwszy raz go rozbiłem :). Pierwszy stop złapałem do Bratysławy(!), drugi do Wiednia, a trzeci do Grodźca (Graz). W Grodźcu wylądowałem ok. 2 w nocy… a to najgorsza godzina na łapanie stopa, bo jest po prostu pusto. Strasznie też było zimno (jakieś -10 do -20, bo to Alpy, środek nocy i styczeń). Na szczęście w ciągu godziny na stację przyjechał jakiś Włoch na numerach z Mediolanu (w nocy i na autostradach zatrzymuję się tylko na stacjach, bo inaczej utknąłbym na sporo godzin). Pogadałem na migi, stwierdził że mnie zabierze. Wtedy jeszcze kompletnie nie mówiłem w żadnym łacińskim języku (podstaw hiszpańskiego nauczyłem się dopiero podczas tej podróży, kilka dni później). Pamiętam, że nauczyłem się słowa „andare” (iść / jechać), bo on ciągle je mówił, a ja nic nie rozumiałem. Na migi tylko mu pokazywałem mapę i mówiłem: Milano, Autostop, Polonia, Afrika, Sahara itp. W Mediolanie byłem następnego dnia rano. Jakież było moje zdziwienie jak się okazało, że tam jest 25 stopni! Zaliczyłem wtedy największy dobowy skok temperatury, bo dzień wcześniej w Warszawie było 53 stopnie mniej! Tydzień później (kilka dni spędziłem w Salamance) moja stopa pierwszy raz w życiu stanęła na afrykańskiej ziemi. A po kolejnych kilku dniach kąpałem się w Oceanie Atlantyckim w styczniu! Powrót zajął mi 7 dni (z południowego Maroka), podczas którego złapałem najdłuższego stopa w mojej historii. Gość jechał z Gibraltaru do Londynu, a ja z nim z Malagi do Calais (ok. 2000km). Po co to napisałem? Żeby uświadomić, że to, co na pozór wydaje się niemożliwe, jest jak najbardziej możliwe! Dzięki tym podróżom (odwiedziłem jak do tej pory 55 krajów) mogłem odkryć to, co teraz znajduje się na tym blogu. Gdybym miał innych rodziców, zapewne nie byłoby to możliwe. Wykorzystując okazję zbliżających się Andrzejek, składam najlepsze życzenia i dedykuję ten artykuł najbliższemu mi Andrzejowi! Dziękuję Tato! i ten artykuł dedykuję Tobie Greckie pochodzenie? Każdy z nas prędzej, czy później chce poznać znaczenie swojego imienia. Sprawdźmy zatem, co oznacza imię Andrzej: Z Wikipedii: Andrzej – imię męskie pochodzenia greckiego. Pochodzi od greckiego imienia będącego zdrobnieniem od imion złożonych zawierających wyraz aner – „człowiek, mężczyzna, taki jak mężczyzna” (inne źródło tłumaczy je też jako: „dzielny, mężny”). Pierwotny grecki Andréas, poprzez łacińskie imię Andreas, rozwinął się w języku polskim w imię Andrzej[1]. Nosił je jeden z apostołów. Imię występuje także w Biblii. Pochodzenie greckie, to może i jest, ale bezpośrednie. Jak zwykle nikt nie zadaje sobie trudu, by pomyśleć, skąd grecy to słowo wzięli? Skoro wiemy, że był taki apostoł, to zobaczmy jak się nazywał w wersji hebrajskiej. Jego imię to: אנדראס czyli kolejno literka po literce: ANDRAS. No to już możemy założyć, że imię ma co najmniej 2000 lat. Aleksander Zobaczmy teraz czy przed biblią to imię było znane? Nie znajduję bezpośrednio, żadnego Andrzeja przed Biblią, ale to imię znajduje się w innym antycznym imieniu, którym jest Aleksander. Aleksander to nic innego jak A + Leks + Ander. „A” to greckie przeciwieństwo np. Atom (niepodzielny) = A + Tom (dzielić), Amoralność = A + Moralność itd. Leks = Atakować → Aleks = Bronić (porównaj ze słowem Lech el:Lechos) Ander = Człowiek, Mężczyzna, Mąż w odróżnieniu od Żona (pl:żona → el:gine, porównaj ginekologia, więcej o tym w Mąż i Żona) Aleksander=Broniący Ludzi Jak widać ten sam Ander, który współtworzy Aleksandra, ma to samo znaczenie, co Andrzej! Inne wersje Sprawdźmy teraz jak imię brzmi w innych językach: ang. – Andrew arab. – Andraws (اندراوس) bask. – Ander biał. – Andrej (Андрэй), Andros, Andruk, Andruś bułg. – Andrej (Андрей), Andrejko chiń. – 安德鲁 (Āndélǔ – transkrypcja w pinyin) chorw. – Andrija czes. – Ondřej duń. – Andreas esperanto – Andreo est. – Andres fiń. – Antti fr. – André gael. – Anndra gr. – Ανδρέας haw. – Anekelea hisz. – Andrés niderl. – Andries, André, Andre isl. – Andrés indon. – Andreas jap. – アンドリュー, アンドレ katal. – Andreu łac. – Andreas lit. – Andrius łot. – Andris niem. – Andreas, Andree nor. – Anders port. – André ros. – Andriej (Андрей) rum. – Andrei serb. – Andrija słowac. – Andrej, a także: Ondrej słoweń. – Andrej, a także Andraž sua. – Andalea szw. – Andreas lub Anders węg. – András wł. – Andrea ukr. – Andrij (Андрiй) Wszystko fajnie… tylko jest jedno ale… WSZYSTKIE, ale to absolutnie wszystkie wersje tego imienia brzmią jak ANDRE z różnymi końcówkami. Tylko czeski i słowacki zamieniają A na O. I NIE MA od tego żadnych wyjątków. Język polski jest JEDYNYM językiem na świecie, w którym zachodzi pewna wymiana głosek. Otóż mówi się nam, że greckie Andreas przeszło do wszystkich języków jako Andreas, ale TYLKO do polskiego jako JĘDRZEJ?!? Ale niby dlaczego??? Spróbujmy to zbadać! Kim jest Jędrzej? Sprawdźmy na Wikipedii Jędrzej – imię męskie pochodzenia greckiego, wariant imienia Andrzej, którego pierwsze poświadczenie pochodzi z 1390 roku. Świadomość pochodzenia Jędrzeja od Andrzeja utrzymała się i Jędrek, zwłaszcza w niektórych regionach, funkcjonuje jako spieszczenie imienia Andrzej[1]. Imię męskie pochodzenia greckiego?!? Niby na jakiej podstawie?!? Czy w Grecji istnieje jakiś Jędrzej?!? Albo Jendrzejas? Skąd taka pewność, że to Jędrzej pochodzi od Andrzeja?!? a nie odwrotnie? może mają na to jakieś dowody? no oczywiście, że nie mają! Jak ja coś dodam do Wikipedii to usuwają za „brak źródeł”, ale tu brak źródeł już nikomu nie przeszkadza! Bo to przecież jedyna słuszna i niepodważalna etymologia! Chyba każdy z nas naturalnie odczuwa porównując imię Andrzej i Jędrzej, że to drugie jest starsze! Czy się może mylę? Ale jak może być starsze, skoro w Biblii jest Andras, a nie Jendras. Czyżby jednak przeczucie nas myliło? Sprawdźmy! Wikipedia twierdzi również: W dawnych czasach, jak można przeczytać w księgach metrykalnych z XVII-XVIII w., zwykle stosowano polską formę tego imienia: Jędrzej. Im później w czasie (np już w wieku XIX), tym więcej w księgach chrztów można przeczytać nadanych imion w formie „Andrzej”. Obecnie można spotkać się właściwie tylko ze zdrobniałymi formami: „Jędrek”, „Jędruś”, zwłaszcza w relacjach osób bliskich. Pojawia się pytanie, dlaczego na całym świecie księża chrzcili dzieci tym samym imieniem, a w Polsce innym? Po tysiącu lat stwierdzili jednak, by chrzcić tak samo jak wszędzie. Dlaczego? Czy możliwym jest, że jednak są to dwa różne imiona? A może przybyły do nas dwiema różnymi drogami? A może kiedy pojawili się misjonarze z imieniem Andrzej, to się okazało, że to imię już w Polsce istniało inne w formie Jędrzej. Czy jest to możliwe? Czy możliwym jest, że staropolskie imię Jędrzej było stopniowo wypierane przez obce „Andrzej” i dopiero 200 lat temu wygrało? Czy nie jest to bardziej logiczne wyjaśnienie niż to, że Polakom nadawano inne imię niż całej reszcie świata, a Polacy nagle się obudzili 200 lat temu i postanowili dostosować? Jędrzejów Należy zauważyć, że w Polsce mamy miejscowości odandrzejskie i nie jest ich mało: Jędrychowo – 4 miejscowości w Polsce Jędrzejewo – 4 miejscowości w Polsce Jędrzejki Jędrzejnik Jędrzejowice – 2 miejscowości w Polsce Jędrzejów Jędrzejów Nowy Jędrzejów Stary Jędrzejówka – 2 miejscowości w Polsce Są w Polsce też miasta nazwane np. Andrychów, ale jak zbadamy ich historię, to się okazuje, że Andrychów kiedyś był Indrzychowem. Co oznacza, że forma Jędrzej była kiedyś jedyną formą, a jeśli nie jedyną, to przytłaczająco bardziej popularną od formy Andrzej. Jędrzejów ma poświadczoną nazwę od XII wieku w formie Jędrzejów, bo wcześniej nazywał się Brzeźnica, czyli wg dokumentów jest starszy niż samo imię, od którego pochodzi! – a to już chyba jest niemożliwe i prędzej oznacza, że imię Jędrzej mogło np. celowo nie być odnotowywane wcześniej, jako niechrześcijańskie (a posiadające chrześcijańską alternatywę)… Hindustan Kluczem do rozwiązania zagadki jest wyjście poza ramy. Skoro Andrzej ma greckie korzenie, powstał 2000 lat temu, a w wersji Aleksander 2500 lat temu to znaczy, że wszystkie imiona tego typu w innych krajach muszą powstać później (bo inaczej to greckie imię musiałoby być zapożyczeniem). No i tu jest zonk. Jeśli pojedziemy do Indii, to się okaże, że mają tam imię Indra (dla panów) oraz Indira (dla pań). Dziwnym zbiegiem okoliczności ta forma bardziej przypomina polską, niż grecką. Idealnym przykładem tego imienia w praktyce jest premier Indii Indira Gandhi, która ma swoją ulicę w Warszawie. Może jednak jest to czysty przypadek i są to dwa różne imiona brzmiące podobnie? Sprawdźmy zatem znaczenie imion: Indra oraz Indira. Indra i Indira Oba te imiona pochodzą od imienia boga Indra, który jest indyjskim bogiem wojny. Wojny? Czyżby to było męskie zajęcie? Zobaczmy, co jeszcze wiemy o bogu Indrze: Literatura wedyzmu określa Indrę następująco: buhaj, byk, druzgocący wrogów, gracz, groźna wielkość, gwałtowny, król ruchu i bezwładu, łamiący moce, mąż bez litości, mędrzec, mocarz, najpierwszy bohater, nie do zachwiania, nie do zwalczenia, niezachwiany, o miażdżącej sile, o potężnej mocy, o sile podwójnej, odważny, ogania potęgą bogów, pięknowargi, piorunodłonny, piorunoręki, podlegają mu konie, krowy, gromady i wody, podparł niebo, podszczuwacz narodów, pogromca Dasów, ponadmąż, potężny, potężny byk, potężny król, prawdziwy, prędki do mordu, przed nim w lęku drżą obydwa światy, straszliwy, strzelec, szczodry, umocnił góry na stałe, urodzony z mocy, utrwalił ziemię na wieki, w bitwach zdobywca, wielosławny, zabójca czarnych, zabójca smoka, zawsze walczący, zrodził ogień, zrodził słońce, zwycięski. Czy mianownikiem tych wszystkich epitetów nie jest właśnie: męstwo, siła, odwaga? Z tego wynika dosyć jasno, że to jest to samo imię i oznacza dokładnie to samo! A jak Indra jest przedstawiany? Przedstawiany jest jako dowódca armii dewów o byczym karku, potężnych ramionach i tysiącu jąder[2]. Bronią z której słynął Indra był piorun (sankr. wadźra). W następstwie klątwy, po uwiedzeniu żony wieszcza Gautamy, ciało Indry pokryło tysiąc narządów kobiecych. Karę tę zamieniono na tysiąc oczu, przez co Indra został bogiem tysiącokim [3]. Nie ma chyba nic bardziej męskiego niż jądra. Nie ma też chyba większego upokorzenia dla faceta niż zamiana jądra na waginę. Wiem, że brzmi seksistowsko, ale nikt tu nie będzie politycznie poprawny. Po prostu wyobraźcie sobie, że jakiś świr Was porywa i postanawia zamienić Wam jądra na waginy. Sporo facetów wybrałoby prędzej śmierć niż kastrację. Należy jeszcze zwrócić uwagę na ważną rzecz. Po łacinie transliteruje się imię इंद्र jako Indra. Tak naprawdę napisane jest tu: IDR. Skąd więc Indra? Otóż nosówki po hindusku oznacza się kropką nad literą, ale że w łacinie nie ma nosówek, to transliteruje się je na literę N. Po polsku mamy nosówki, jednak nie wszystkie… Nie mamy nosowego I tak jak Hindusi, dlatego nosowe I zapisalibyśmy jako J z inną nosówką. Mając do wyboru Ą i Ę bliższym nosowego I jest oczywiście Ę (Ą jest bliżej np. O czy U). Stąd zapis इंद्र w transliteracji polskiej wyglądałby „Jędra”! Tylko, że skąd to A na końcu? Otóż Hindusi piszą trochę na odwrót niż my, bo my jak nie mamy samogłoski, to jej nie piszemy. A oni zapisują specjalnym haczykiem (ten który wystaje ze środkowego znaku w इंद्र), że nie ma tam samogłoski. Jeśli natomiast nie napiszą nic, to czytają to jak A. Stąd zapis इंद्र to dokładnie: I nosowe + D bez samogłoski + R z niezapisanym A. Czy Indra / Jędra pochodzi z Grecji? Skoro w Indiach i w Grecji jest to samo imię i oznacza to samo, to raczej nie jest to przypadek. Skoro wiemy, że Aleksander Macedoński podbił Persję i tym samym dotarł do granic Indii, czy możliwym jest, że dostarczył to imię Hindusom? Nie! Nie jest to możliwe! A dlaczego? Bo imię Indra znajduje się już w Rygwedzie, która powstała 1000 (!) lat przed narodzinami Aleksandra Macedońskiego! Pokusiłbym się nawet o odwrotną tezę, że to Grecy z Indii i Persji przywieźli imię Indra do siebie, ale że mieli już imię Aleksander (broniący ludzi), to nadali mu właśnie formę Andreas (zamiast Indras / Jędras) – a Grecy, tak jak Bałtowie odczuwają jakąś nieodpartą pokusę dodawania S na końcu rzeczowników. Wyjaśnia to, dlaczego imię Andrzej pojawia się później niż Aleksander. Bo przecież logika mówi, że składowa powinna pojawić się wcześniej niż derywat, a tu jest odwrotnie. Grecy używają słowa Ander tylko jako rzeczownik pospolity, a nie jako imię własne. Pierwszy Andrzej pojawia się już po Aleksandrze Macedońskim. Wygląda na to, że indyjskie Indra trafiło do Grecji, by potem w wersji greckiej wraz z chrześcijaństwem wrócić do Polski. Rodzi się następne pytanie… Jak to się stało, że Grecy z Indii przywieźli imię Indra w formie Andrzej i wyeksportowali na cały świat we własnej formie, ale do Polski wyeksportowali w wersji indyjskiej? Jest tylko jedno wyjaśnienie: Hindusi i Polacy mieli kontakt niezależny od Grecji i przekazali sobie to imię niezależnie od Aleksandra Macedońskiego. Pytanie tylko: jak i kiedy? Pochodne Przeanalizujmy w takim razie pochodzenie imion oraz słowa pokrewne w każdym z szukanych języków i spróbujmy zobaczyć kto miał największe szanse na stworzenie tego imienia: Po grecku w zasadzie są tylko dwa pokrewne słowa: andreios (męski) oraz aner (człowiek) i za xXx do Jędrzej nie podobne. Po hindusku w zasadzie nie ma pokrewnych. Co prawda istnieje słowo „nara” jako człowiek (odpowiednik greckiego „aner”), ale w ogóle to do Indra nie podobne, więc musiały przyjść do Indii różnymi drogami. Brak pokrewieństw oznacza też, że słowo raczej jest zapożyczone. Po polsku natomiast Andrzej nie ma pokrewnych, bo jest zapożyczeniem, ale Jędrzej… już ma. Skoro wiemy, że Jędrzej znaczy męski, silny, twardy, odważny, to może istnieją w języku polskim inne słowa, które mają podobne brzmienie i znaczenie. Takie słowo znalazł czytelnik tego bloga i umieścił w komentarzu, sam muszę przyznać, że nie znalazłem tego powiązania. Dzięki niemu rozwiązaliśmy tę zagadkę! Jazzking – każdy Andrzej jest Ci wdzięczny! 🙂 Szukanym słowem jest słowo „jądro”! Czy jądro jest męskie? Głupie pytanie… skoro nie jest męskie, to co jest? Ale czy jest silne? Samo jądro może nie, ale jego posiadacz już tak. A czy jest twarde? Tu kluczem jest przymiotnik: „jędrny”. Jędrny nie znaczy nic innego jak właśnie twardy czy silny. Jędrnieć to znaczy twardnieć. Uderzenie jądrowe to silne uderzenie. Przykłady można mnożyć. W innych językach słowiańskich znaczenia są podobne np. ru:jadro, na dodatkowe wyjaśnienie zasługuje np. serbskochorwacki, bo jest tam wymiana D↔G Jezgra (jądro). A teraz się zastanówcie czy naprawdę droga Jądro / Jędrny → Jędrzej → Indra → Andreas → Andrzej jest aż taka nieprawdopodobna? A dlaczego? Bo od dziecka wmawiano Wam inaczej? Czy może są jeszcze jakieś przeciwskazania? Podsumowanie O tym, że wedy (wiedza) i awesta (wieść) pochodzą najprawdopodobniej z Polski traktuje inny artykuł: Sloveniska Samskrta. W świetle powyższego ufam drodzy Andrzeje, że udało mi się pokazać Wam głębszą wartość Waszego imienia, a przy okazji pokazać, że nie zawsze jest tak, jak nas uczą w szkole. To nasi przodkowie znad Wisły dali początek karierze imienia Andrzej na całym świecie, w tym apostołowi Andrzejowi, którego historia pamięta najlepiej. Z okazji nadchodzących Waszych rozsławionych imienin – Andrzejek Wszystkiego Najlepszego! Info językoweInfo historyczneSposób opisaniaSummary Jakiś czas temu pisaliśmy o polskich imionach, które sprawiają obcokrajowcom szczególny problem, a na samą myśl o ich wypowiedzeniu dosłownie plączą się im języki. Taka kolej rzeczy sprowadza się do tego, że polscy rodzice coraz częściej nadają swoim dzieciom zagraniczne imiona. A jak to działa w drugą stronę? Czy inne kraje decydują się na imiona królujące w polskich rankingach? Okazuje się, że tak! Przypadek? Oczywiście, że nie. Dzieje się tak w krajach, gdzie żyła niegdyś lub wciąż rozwija się Polonia. Dla przykładu, jeśli ktoś wyjechał do innego kraju i już nigdy nie wrócił do Polski, a po latach doczekał się przyjścia na świat swojego syna czy wnuczka, zdarza się, że rodzice nadają dziecku polskie imię właśnie po ojcu, dziadku czy nawet pradziadku, który urodził się w naszym kraju. Nie oznacza to jednak, że na taki krok decydują się tylko i wyłącznie rodzice polskiego pochodzenia. Nasze imiona coraz częściej zaczynają doceniać także obcokrajowcy. GoodFreePhotos Kraje, w których możemy spotkać imiona królujące w polskich rankingach USA W USA Polonia od lat jest bardzo liczna. Taka kolej rzeczy rzutuje na imiona, które nadawane są kolejnym pokoleniom. I tak oto ogromną popularnością cieszą się tutaj takie imiona, jak Edward czy Stefan, które nie tylko brzmią bardzo tradycyjnie, ale przede wszystkim są łatwe do wymówienia dla Amerykanów. Istnieje jednak niewielka różnica w pisownie – zamiast Stefan Amerykanie piszą Stephan. Włochy, Francja, Hiszpania W tych krajach na szczególne uznanie zasłużyło sobie męskie imię Franciszek. Jakby tego było mało, wiele osób stawia w tym przypadku na typowo polskie brzmienie i nie decyduje się na bardziej lokalny zapis imienia. A co z imionami żeńskimi? Choć nie ma ich zbyt wiele, dominuje tutaj Agnieszka. Wikipedia Ukraina, Rosja Tutaj najlepiej sprawdzają się imiona uniwersalne, które funkcjonują w wielu krajach tej części Europy. Diana, Sonia, Anastazja czy Igor to tylko kilka z imion, które możemy usłyszeć nie tylko w Polsce, ale również na Ukrainie czy w Rosji. W rzeczywistości jest ich jednak znacznie więcej. Szwecja, Norwegia i Dania To kraje, w których szczególne uznanie zdobyły sobie polskie imiona damskie. Powód jest prosty: nie brzmią tam zbyt obco. I tak oto w wymienionych krajach możemy się spotkać z takimi imionami, jak Marta czy Anna-Maria. Czy coś pominęliśmy? Jeśli tak koniecznie podzielcie się z nami polskimi imionami, z którymi spotkaliście się również w innych częściach świata. Historia jest pełna epickie nazwy ludzie, którzy odcisnęli swoje piętno dla różnych bohaterów godnych mitycznych greckich bohaterów czy bogów takich jak Adonis, Achilles czy Persephone po bardziej egzotycznych kosmitów zaczerpniętych z walijskiej mitologii lub kultury hawajskiej. Być może zainteresuje Cię również lista nazw epickich nazwisk kobiet i mężczyznMęskie epickie imionaAdad: Nazwa pochodzenia greckiego. Oznacza „Bóg burz lub powodzi”.Adonis: Z mitologii greckiej, nazwa pochodzenia semickiego. W greckim micie Adonis był przystojnym młodym pasterzem, który został zabity podczas polowania na dzika. Mówi się, że kwiat anemonu wyrastał z jego krwi. Ponieważ był kochany przez Afrodytę, Zeus pozwolił mu powrócić do życia raz w roku. Grecy pożyczali tę postać z różnych tradycji Mityczny bohater Z mitologii greckiej. Oznacza to, że „nie chce uciekać” po grecku. Tak nazywał się król Argos w greckiej Z mitologii greckiej. Być może oznacza to „bardzo stanowczy” w starożytnej grece. Był bratem Menelao. Poprowadził grecką ekspedycję do Troi, aby odzyskać Helenę, żonę jego brata. Po wojnie trojańskiej Agamemnon został zabity przez swoją żonę Oznacza „ogień” w sanskrycie. To imię hinduskiego boga ognia, o czerwonej skórze i 3 nogach, 7 ramionach i 2 Mazda: Perskie bóstwo Zoroastra. Oznacza to „mądry Pan”. Ahura Mazdā był czczony przez perskiego króla Dariusza I i jego następców jako największy ze wszystkich bogów i opiekunów sprawiedliwego Nazwa pochodzenia gaelickiego. To było imię irlandzkiego mnicha i świętego z VII wieku. Było to również imię kilku postaci z irlandzkiej Z greckiego imienia Αιας (Aias). W mitologii greckiej było to imię dwóch bohaterów, którzy walczyli za Greków w wojnie trojańskiej. Kiedy zbroja zamordowanego bohatera Achillesa nie została przekazana Ajaxowi, Telamon, gniew, popełnił Z germańskiej mitologii. To było imię czarnoksiężnika, króla krasnoludów w germańskiej mitologii. Pojawia się także na Nibelungenlied jako krasnolud, który trzyma skarb Z mitologii greckiej. Była to inna nazwa, którą nazywano bohaterem Heraklesa. To znaczy „Siła”.Alejandro / Alexander: Latinized forma greckiego imienia Αλεξανδρος (Alexandros), co oznaczało „bronić ludzi” z greckiego αλεξω (alexo) „bronić, pomagać” i ανηρ (aner) „człowiek” (dopełniacz ανδρος).Najbardziej znanym przewoźnikiem był Aleksander Wielki, król Macedonii. W IV wieku pne zbudował ogromne imperium poza Grecją, Egiptem, Persją i częściami Indii. Ze względu na swoją sławę, a później średniowieczne opowieści, które go dotyczą, użycie jego imienia rozeszło się po całej Z mitologii nordyckiej. W nordyckiej legendzie było to imię króla, konkurenta niechętnej dziewicy o imieniu Alfhild. Unikała małżeństwa, przebierając się za wojownika, ale kiedy walczyli, była pod takim wrażeniem jej siły, że zmieniła Oznacza „ten, który wie wszystko” w języku staronordyjskim. W mitologii nordyckiej było to imię krasnoluda, który miał poślubić Thruda, córkę nie był zadowolony z tego faktu, więc oszukał Alvisa, by zadawał pytania, aż wzejdzie słońce, w którym to momencie krasnolud został Od greckiego Απολλων (Apollon), być może związanego z indoeuropejskim „apelo”, co oznacza „siłę”. Inna teoria mówi, że Apollo można przyrównać do Appaliunasa, anatolijskiego boga, którego imię prawdopodobnie oznacza „lew ojca” lub „światło ojca”.Grecy później skojarzyli nazwę Apollo z greckim czasownikiem απολλυμι (apollymi), co oznacza „zniszczyć”. W greckiej mitologii Apollo był synem Zeusa i Leto oraz bliźniakiem Artemidy. Był bogiem proroctw, medycyny, muzyki, sztuki, prawa, piękna i mądrości. Później stał się również bogiem słońca i We wczesnej mitologii egipskiej był bogiem powietrza, kreatywności i płodności i był szczególnie czczony w Tebach. Później, podczas Państwa Środka, jego atrybuty zostały połączone z atrybutami boga Ra i czczono je jako najwyższe bóstwo słoneczne Pochodzenie celtyckie. Prawdopodobnie jego znaczenie to „siła”. Był irlandzkim Bogiem miłości i młodości. Nazwa została również przyjęta przez króla Piktów z VIII wieku i kilku irlandzkich Z mitologii egipskiej. Latinized forma Ανουβις (Anoubis), grecka forma „Inpw”, która prawdopodobnie oznaczała „prawdziwego chłopca”. Anubis był egipskim Bogiem, który zabrał umarłych do podziemi. Często przedstawiano go jako mężczyznę z głową Może pochodzi z greckiego αρη (są) „ruina, ruina” lub αρσην (arsen) „męski”. Ares był „Bogiem spragnionym krwi wojny” w mitologii greckiej, synem Zeusa i Oznacza to „biały, czysty” w sanskrycie. To imię bohatera tekstów hinduskich, syna boga Indry i księżniczki Znaczenie tej nazwy jest nieznane. Może pochodzić z celtyckich elementów artos „bear” w połączeniu z viros „man” lub rigos „king”.Alternatywnie może być związane z rzymskim nazwiskiem „Artorius”. Artur to nazwa centralnej postaci legendy arturiańskiej, brytyjskiego króla z VI wieku, który stawiał opór saskim Prawdopodobnie oznacza „nietrwały” grecki negatywny przedrostek α ​​(a) połączony z τλαω (tlao) „do wsparcia”. W mitologii greckiej był to Tytan ukarany przez Zeusa i zmuszony był podtrzymywać niebiosa na Mitologia grecka Od greckiego Αχιλλευς (Achilleus). Być może nazwa pochodzi od greckiego aχος (achos) „dolor” lub od nazwy rzeki nazywał się wojownik greckiej legendy, jeden z głównych bohaterów „Iliady” Homera. Najodważniejszy z greckich bohaterów w wojnie przeciwko trojanom, którzy ostatecznie zostali zabici przez strzałę na pięcie, jedyną wrażliwą część jego Wariacja Baltazara i oznacza „Baal chroni króla” w Fenicjanie. Baltazar to nazwa tradycyjnie przypisywana jednemu z mędrców (zwanych też Trzech Króli), którzy odwiedzili nowo narodzonego Ze starej angielskiej epopei. Prawdopodobnie oznacza „wilka pszczelego”. Tak nazywa się główny bohater anonimowego epickiego poematu „Beowulf” z VIII wieku. Znajdujący się w Danii wiersz opowiada, jak zabija potwora Grendela i jego matkę na prośbę króla Hroðgara. Po tym Beowulf staje się Królem Z greckiego imienia Καστωρ (Kastor), prawdopodobnie związane z κεκασμαι (kekasmai), co oznacza „celować, świecić”. W greckim micie Castor był synem Zeusa i bratem bliźniakiem Polluksa. Gwiazdozbiór Bliźniąt, który reprezentuje dwóch braci, zawiera gwiazdę o tej Pochodzi z greckiego δαμαζω (damazo), co oznacza „udomowić”. Według greckiej legendy Damon i Pythias byli przyjaciółmi, którzy mieszkali w Syracusie w IV wieku pne. Kiedy Pythias został skazany na śmierć, pozwolono mu na czasowe zwolnienie pod warunkiem, że Damon zajmie jego miejsce w więzieniu. Pythias wrócił tuż przed egzekucją Damona na jego miejscu, a król był pod takim wrażeniem ich wzajemnej lojalności, że wybaczyłDavid: Od hebrajskiego imienia דָּוִד (Dawid), które prawdopodobnie pochodziło z hebrajskiego דוד (dwd), co oznacza „umiłowany”. Dawid był drugim i największym królem Izraela, rządzącym w X wieku Starym Testamencie opowiada się o nim kilka opowieści, w tym o tym, jak pokonał Goliata, wielkiego filistyna. Według Nowego Testamentu Jezus zstąpił od niego. Dionisio: Z greckiego Διος (Boga), co oznacza „de Zeus” w połączeniu z Nysą, nazwa regionu, w którym wychowywał się młody Dionizos. W mitologii greckiej Dionizos był bogiem wina, uczty, płodności i tańca. Był synem Zeusa i Walijski dy „duży” i llanw „przypływ, przepływ”. W mitologii gaelickiej Dylan był bogiem lub bohaterem związanym z morzem. Był synem Arianrhoda i został przypadkowo zabity przez swojego wuja Z mitologii greckiej. Oznacza „szybki, zwinny”. To imię greckiego boga Nazwa pochodząca od Fionna Maca Cumhailla, bohatera irlandzkiej mitologii. Jako nazwisko zostaje zabrany przez Huckleberry Finna, postać z powieści Marka Nazwa niepewnego pochodzenia, łacińskiej formy Walganus, używanej przez XII-wiecznego kronikarza Geoffreya de Monmouth. Tak nazywał się bratanek króla Artura i jeden z Rycerzy Okrągłego Stołu w legendzie Latinized forma greckiego „Εκτωρ (Hektor), która została wyprowadzona z„ εκτωρ (hektor) „trzymając się szybko”, ostatecznie z εχω (echo), co oznacza „trzymać, posiadać”.W greckiej legendzie Hector był jednym z mistrzów trojańskich, którzy walczyli z Grekami. Po zabiciu przyjaciela Achillesa, Patroklosa, w bitwie sam został brutalnie zamordowany przez Achillesa, który przystąpił do związania jego ciała z samochodem i odciągnięcia go. Nazwa ta pojawia się również w legendach arturiańskich, jako Hector, przybrany ojciec króla Prawdopodobnie z greckiego „ερμα (herma), co oznacza„ stos kamieni ”. Hermes był greckim bogiem związanym z szybkością i szczęściem, który służył jako posłaniec do Zeusa i innych bogów. Był także patronem podróżników, pisarzy, sportowców, kupców, złodziei i Z greckiego imienia Ιασων (Iason), które wywodzi się z greckiego ιασθαι (iasthai) „lekarstwa”. W mitologii greckiej Jason był przywódcą tym, jak jego wuj Peleas obalił swojego ojca Aesona jako króla Iolcos, Jason poszedł szukać Złotego Runa, aby odzyskać tron. Podczas podróży poślubił czarodziejkę Medeę, która pomogła mu zdobyć runo i zabić Nazwa Kana to nazwa hawajska. Kana jest półbogiem z Maui, który mógłby przybrać kształt liny. Jest bohaterem i przypisuje mu się wiele legend, ponieważ ten półbóg podróżuje przez wyspy niszczące zło, zwane „Kupua”.Leander lub Leandro: Latinized forma greckiego imienia Λεανδρος (Leandros), wywodząca się z λεων (lew), co oznacza „lew” i ανηρ (aner), co oznacza „człowiek” (dopełniacz ανδρος). W greckiej legendzie Leander był kochankiem nocy przepłynął przez Hellespont, by ją spotkać, ale pewnego razu utonął, gdy pojawiła się burza. Kiedy Hero zobaczył swoje zwłoki, rzucił się do wody i Z mitologii nordyckiej. Znaczenie tego imienia jest nieznane, prawdopodobnie pochodzące z indoeuropejskiego korzenia * leug, co oznacza „złamać”. W nordyckiej legendzie Loki był bogiem związanym z magią i Prawdopodobnie związane z łaciną „więcej”, co oznacza „mężczyzna”. W rzymskiej mitologii Mars był bogiem wojny, często utożsamianym z greckim bogiem Ares. Jest to również nazwa czwartej planety w Układzie Czarodziej legendy Artura. Forma walijskiego imienia Myrddin (oznaczającego „morską fortecę”), używanego przez Geoffreya z Monmouth w jego opowieściach z Asturii z XII wieku. Prawdopodobnie forma Merlinusa została wybrana nad Merdinusem, aby uniknąć skojarzeń z merde, co po francusku oznacza „ekskrementy”.Odin: Nordycki Bóg Pochodzi z óðr, co oznacza „inspirację, wściekłość, szał”. Odyn był najwyższym bogiem, przewodniczącym sztuce, wojnie, mądrości i śmierci. Odyseusz Grecki bohater Iliady i Bóg podziemnego świata mitologii egipskiej. Ozyrys był bogiem zmarłych i sędzią podziemia. Został zabity przez swego brata Setha, ale ożywiony przez żonę Grecki bóg stad. Pochodzi z greckiego słowa oznaczającego „pasterza”. W mitologii greckiej Pan był pół-kozim bogiem, związanym z pasterzami, stadami i Z mitologii greckiej. Król Troi Jego imię może oznaczać „odkupionych”.Pollux: Bohater mitologii greckiej, brat bliźniak Castora. Rzymska forma greckiego Πολυδευκης (Polydeukes) oznacza „bardzo słodki. Gwiazdozbiór Bliźniąt, który reprezentuje dwóch braci, zawiera gwiazdę o tej Nordycki Bóg Nazwa ta pochodzi od Þórr, co oznacza „grzmot”. Thor był bogiem siły, gromu, wojny i burz, był synem Odyna. Był uzbrojony w młot zwany Mjolnir i nosił zaczarowany pas, który podwoił swoją siłę. Tristan: Stara francuska forma imienia Picostal Drustan, zdrobnienie od Drusta. Pisownia została zmieniona przez skojarzenie z łacińskim tristis, „triste”. Tristan to postać z francuskich średniowiecznych opowieści, prawdopodobnie zainspirowana starożytnymi legendami celtyckimi, a ostatecznie połączona z legendą o królu z tą historią Tristan został wysłany do Irlandii, aby poszukać Izoldy, która miała być panną młodą króla Marka z Kornwalii. W drodze powrotnej Tristan i Izolda przypadkowo piją eliksir, który sprawia, że ​​się zakochują. Jego tragiczna historia była bardzo popularna w Ta nazwa oznacza „pochodzący z Troi”. Był księciem trojańskim mitologii greckiej. Syn Bóg mitologii nordyckiej. Nordycka forma imienia germańskiego boga Tiwaza, związana z bogiem Zeusem. W nordyckiej mitologii Tyr był bogiem wojny i sprawiedliwości, synem boga Odyna. W lewej ręce niósł włócznię, ponieważ jego prawa ręka została porwana przez wilka Łacińska postać greckiego bohatera Odyseusza. Kierował nim Ulysses S. Grant (1822-1885), dowódca sił Unii podczas wojny secesyjnej, który został prezydentem USA. Irlandzki autor James Joyce użył go jako tytułu swojej książki „Ulysses” (1920).Wieland: Legendarny kowal mitologii germańskiej. Pochodzi z elementów germańskich „wela” i prawdopodobnie oznacza „umiejętność” i „ląd”, co oznacza „ziemia”. W mitologii germańskiej Wieland (zwany Völundr w staronordyckim) był niezrównanym kowalem i Król bogów w mitologii greckiej. Związany ze starożytnym indoeuropejskim bogiem * Dyeusem, którego imię prawdopodobnie oznaczało „jasność” lub „niebo”. Po tym, jak on i jego bracia pokonali Tytanów, Zeus rządził ziemią i ludzkością ze szczytu góry Olimp. Z czasem miał kontrolę, a jego bronią była epickie imionaAcanta: Mitologia grecka Latinized forma greckiego Ακανθα (Akantha), co oznacza „kręgosłup”. W greckiej legendzie była nimfa kochana przez Oznacza to „nieograniczony, cały” lub „wolność, bezpieczeństwo” w sanskrycie. To nazwa starożytnej hinduskiej bogini nieba i płodności. Zgodnie z Wedami jest matką Z mitologii greckiej. To była nazwa nimfy, która przyjęła syna Zeusa. Był to także inny sposób nazywania Bogini NemezisAella: Oznacza „trąba powietrzna” w języku greckim. W mitologii greckiej tak nazywał się wojownik Amazonas, który został zabity przez Heraklesa podczas poszukiwania pasa Oznacza „splendor, beauty” w języku greckim. W mitologii greckiej była to jedna z trzech tolerancji. Nazwa ta została również przyjęta przez świętego Rzymu z IV Imię pochodzi od celtyckiego słowa „agro”, które oznacza „walka, zabijanie”. Tak nazywała się bogini Britannia wojny i Oznacza to „jedyny lub jedyny” w języku fińskim. W fińskim eposie „Kalevala” tak nazywa się młoda dziewczyna, która tonie, gdy odkrywa, że ​​musi poślubić starego W mitologii Joruba Aja jest Orishą, patronką lasu, zwierzętami w niej i patronką ziołowych uzdrowicieli, którym uczyła swojej Nazwa nieznanego znaczenia, prawdopodobnie pochodzenia fenickiego. Afrodyta była grecką boginią miłości. Była żoną Hefajstosa i matką Erosa i często kojarzyła się z mirtem i gołębiami. Grecy połączyli swoje imię z αφρος (aphros) „pianką”, co spowodowało, że narodziła się z piany morza. Alcipe: Od greckiego Αλκιππη (Alkippe), pochodzącego od αλκη (alke) „force” i „ιππος (hippos)„ sea horse ”. Tak nazywała się córka Aresa w mitologii Z greckiego Αλκμηνη (Alkmene), wyprowadzonego z αλκη (alke) „force” i μηνη (mene) „moon”, więc jego nazwa oznacza „siłę księżyca”. W mitologii greckiej Alcmene była żoną gospodarza i matki / Alejandra: Żeńska forma Aleksandra. W mitologii greckiej był to epitet bogini Hery i alternatywna nazwa Cassandra. Było to imię żony Mikołaja II, ostatniego cara Z greckiego imienia Αλθαια (Althaia) może być związane z greckim αλ αος (althos) „uzdrawianiem”. W mitologii greckiej była matką Z greckiego Αμαλθεια (Amaltheia), pochodzącego z μαλθασσω (malthasso), co oznacza „zmiękczyć, uspokoić”. W greckim micie to kozioł zajął się Zeusem w Z mitologii japońskiej. Oznacza to „połysk na niebie” po japońsku. Tak nazywała się japońska bogini słońca. W pewnym momencie japońska rodzina królewska twierdziła, że ​​z niej Starożytna semicka bogini płodności i wojny. Prawdopodobnie oznacza to „wodę źródlaną”.Artemida: Grecka bogini polowań, pustynia, księżyc i dzikie zwierzęta. Prawdopodobnie nazwa pochodzi od greckiego słowa αρτεμης (artemes), co oznacza „bezpieczny”. Astrea: Grecka bogini sprawiedliwości i niewinności. Astrea oznacza po grecku „gwiazda”.Ariadna: Oznacza „najbardziej błogosławiony, najświętszy” w języku greckim. Była córką króla Minosa. Zakochała się w Tezeuszu i pomogła mu uciec z Labiryntu i Minotaura, ale później została przez niego opuszczona. W końcu poślubił boga lub Atina: Być może wywodzi się z greckiego αθηρ (ather) „ostrego, precyzyjnego, ostrego” i αινη (aine) „pochwały”. Atina była grecką boginią mądrości i wojny, córką Zeusa i boginią patronki Aten w Grecji. Kojarzy się z drzewem oliwnym i Oznacza „świt” po łacinie. Aurora była rzymską boginią poranka. Od czasu renesansu był używany od czasu do czasu. Bellona: Pochodzi od łacińskiego słowa bellare, które oznacza „walczyć”. Tak nazywała się rzymska bogini wojny, partnerka lub Brigida: Z mitologii irlandzkiej. To było imię bogini ognia, poezji i mądrości, córki boga Grecka muza poezji epickiej. Ta nazwa oznacza „piękny głos”.Camila: Wojownik rzymskiej legendy. Żeńska forma Camilusa. Tak nazywał się legendarny wojownik z Volsci. Został spopularyzowany w anglojęzycznym świecie przez powieść Fanny Burney „Camilla” (1796).Cassandra: Nazwa prawdopodobnie pochodzi od κεκασμαι (kekasmai) „excel, shine” i ανηρ (aner) „man” (dopełniacz ανδρος). W greckim micie Kassandra była księżniczką trojańską, córką Priama i Rzymska bogini rolnictwa. Pochodzi z indoeuropejskiego korzenia „ker”, co oznacza „rosnąć”Clio: Pochodzi z greckiego κλεος (kleos), co oznacza „chwała”. W mitologii greckiej była boginią historii i heroiczną poezją, jedną z dziewięciu muz. Mówi się, że wprowadził alfabet w Oznacza „rzucanie lub zielony rzut”. Był to epitet greckiej bogini Demeter. Imię jest również wspomniane przez Pawła w jednym z jego listów w Nowym Testamencie. Jak nazwa w języku angielskim, Cloe jest w użyciu od czasów reformacji Łacińska forma greckiego Κυνθια (Kynthia), która oznacza „kobieta z Kynthos”. Był to epitet greckiej bogini księżyca Artemidy, biorąc pod uwagę, że Kynthos była górą Delos, w której urodziła się ona i jej brat bliźniak Oznacza harmonię po łacinie. Była boginią harmonii i Latinized forma greckiego imienia Κοριννα (Korinna), która pochodzi od κορη (kore) „virgin”. Rzymski poeta Ovidio użył tej nazwy do stworzenia swojej kobiecej postaci w swojej książce „Amores”.Cibeles: Rzymska bogini, matka bogów. Być może ta nazwa oznacza „kamień”. Daphne: Nazwa pochodzenia greckiego wywodząca się z Δάφνη (Daphne) i oznacza „laur”. Deirdre: Heroina irlandzkiej Demetra grecka bogini zbiorówDiana: Prawdopodobnie pochodzi ze starego indoeuropejskiego korzenia, co oznacza „niebiański, boski”. Diana była rzymską boginią księżyca, polowań, lasów i porodów, często utożsamianą z grecką boginią Grecka dziewica, żona OrfeuszaEudoraFedraFloraFreyja Nordycka boginiŁaska po greckich łaskachKrólowa Ginewra legendy arturiańskiejGerd: Pochodzi ze starego norweskiego garðr, co oznacza „obudowę”. W nordyckim micie Gerd była boginią płodności, była żoną Troi, legendarne piękno mitologii greckiejHera grecka bogini kobiet, poślubiona ZeusowiHestia grecka bogini kominkaHersiliaIfigeniaIndiraIreneIrisIsis bogini egipskiej mitologiiIsmeniaIsolde irlandzka księżniczka legendy arturiańskiejJocasta matka Edypa w mitologii greckiejJuno Roman imię Hera, bogini kobietKaliLaraLarissaKrólowa Leda Sparty w mitologii greckiejLeto, matka Apolla i Artemidy w mitologii greckiejLilith Demon Lilith z żydowskiego folkloruLoreleiSyrena Lorelei zwróciła syrenę niemieckiego folkloruLucinaLucreciaLunaLucreciaLunaMayaMauiMelaniaMelissaMinerwaMohanaNanna nordycka boginiNickyNina:Marian: Lady Marian lub Marion, z angielskiego mitu Robin Hood. Ogólnie Marian / Marianne to nazwa złożona z dwóch imion: Maria i Czarodziejka legendy Z mitologii gaelickiej. Oznacza „biały lub błogosławiony ślad”. Od walijskiego „Ol”, co oznacza „odcisk stopy” i „gwen”, co oznacza „białe, uczciwe, błogosławione”. Była piękną pokojówką, kochanką Culhwcha i córką olbrzymiego Z afrykańskiej mitologii Joruba. Bogini rzeki Niger, żona Shango i starsza siostra bogiń Yemaya i Oshun. Jest boginią burz i wiatrów, a jej królestwo rozciąga się od tęczy po grzmoty. Uważa się, że jest w stanie manifestować się jako wiatr, od delikatnej bryzy do szalejącego huraganu lub cyklonu. Znana jest jako zaciekła bogini wojowników i obrończyni kobiet. Uważa się, że przynosi Pochodzi z greckiego παρθενος (parthenos), co oznacza „dziewicę”. Był to epitet greckiej bogini Oznacza „pokój”. To było imię rzymskiej bogini Być może jest to szlachta pochodząca z greckiego πηνελοψ (penelops), rodzaju kaczki. Alternatywnie może to być πηνη (penis) „wątki, wątek” i ωψ (ops) „twarz, oko”. W epopei Homera „Odyseja” jest to imię żony Odyseusza, zmuszonej do obrony przed zalotnikami, podczas gdy jej mąż walczy daleko w Z mitologii greckiej. Nazwa nieznanego pochodzenia. W mitologii greckiej była córką Demeter i Zeusa. Została porwana w podziemiu przez Hadesa, ale w końcu pozwolono mu wrócić na powierzchnię przez część roku. Rezultatem ich nadchodzących i odchodzących jest zmiana pór lub Phoebe: Oznacza „jasny, czysty” z greckiego φοιβος (phoibos). W mitologii greckiej Phoebe była tytanem związanym z księżycem. Imię pojawia się w liście Pawła do Rzymian w Nowym Testamencie, gdzie należy do ministra w kościele Céncreas. W Anglii zaczęto go używać jako imienia po reformacji protestanckiej. Księżyc Saturna nosi to W mitologii greckiej Rhea była Titanianką, żoną Kronosa i matką Zeusa, Posejdona, Hadesa, Hery, Demeter i Hestii. Również w mitologii rzymskiej kobieta o imieniu Rhea Silvia była matką legendarnych założycieli Rzymu Romulusa i Nazwa pochodzenia celtyckiego. Była boginią rzeki. Selena: Grecka bogini księżyca. Czasem identyfikuje się z Boginią Oznacza to „moc” w sanskrycie. W hinduizmie shakti jest żeńskim odpowiednikiem boga. Shakti to żeński odpowiednik Shivy, znany również jako Parvati wśród wielu innych Irlandzkie i angielskie imię. Zainspirowany celtycką boginią płodnościSilvia: Matka Romulusa i Remusa, założycieli Rzymu. Od średniowiecza nazwa ta jest popularna we Włoszech. Został wprowadzony w Anglii przez Szekspira, który użył go dla postaci z „Dwóch rycerzy z Werony” (1594).Thalia: Z greckiego Θαλεια (Thaleia), pochodzącego z θαλλω (thalo), co oznacza „kwitnąć”. W mitologii greckiej był jednym z dziewięciu muz, muzą komedii i poezji pasterskiej. Była to również nazwa jednej z trzech Oznacza „zwycięstwo” po łacinie i było imieniem rzymskiej bogini zwycięstwa. Nazwa ta była bardzo rzadka w anglojęzycznym świecie aż do XIX wieku, kiedy królowa Wiktoria zaczęła swoje długie rządy w Wielkiej Brytanii. Została nazwana na cześć matki, która należała do niemieckiej rodziny królewskiej. Wiele obszarów geograficznych nosi imię królowej, w tym stanu australijskiego i BabyCenter. (2016). Imiona dla dzieci inspirowane mitologią. 25-3-2017, pobrane z M. (1996-2017). Nazwy mitologii greckiej. odzyskany z Mitologiczne imiona dla dziewczynek. 25-3-2017, pobrane z L. (2015). Roman ¬ Nazwy greckie. 03-25-2017, od Mitologiczne imiona dla chłopców 25-3-2017, odzyskane z przewodnika dla dzieci. (2002-2013). Imiona dla dzieci z mitologii. 25-3-2017, odzyskany z M. (1996-2017). Nazwy mitologii rzymskiej. odzyskany z

imiona polskie po grecku