Rodzaj odbierania sygnałów z wykresu jest dość prosty: pojawienie się nowej ramki O po kolumnie punktów X oznacza sygnał do sprzedaży. Pojawienie się nowej ramki X po kolumnie punktów O oznacza narodziny nowego trendu wzrostowego, a tym samym sygnał kupna. Na tego typu wykresach szczególne znaczenie mają poziomy wsparcia i oporu. Opcje w przeciwieństwie do np. akcji, obligacji nie posiadają emitenta, dlatego też ich liczba nie jest limitowana. Strony, zawierając umowę opcji, tworzą stosunek prawny, który kończy się w chwili, gdy wypełniona zostaje umowa. Dlatego też opcje porównywane są do zawierania umów terminowych. Opcje na akcje - podsumowanie • Wartość Opcji Sprzedaży: 55,28 pkt. x 10 PLN = 552,80 PLN – Musimy zapłacić 552,80 PLN, aby móc zainwestować w spadek indeksu WIG20 za pomocą wrześniowej opcji sprzedaży z kursem wykonania 2.400. • Lipcowa opcja Sprzedaży z kursem wykonania 2.400: – Zmienność: 15% – Stopa Dywidendy: 0% – Stopa Wolna od Ryzyka: 2,50% Profil wypłaty dla strategii spreadu motyla opartego na opcja kupna i sprzedaży prezentują zamieszczone poniżej wykresy. Strategia stelaża Strategie te pozwalają na budowanie profilu wypłaty którego wynik nie zależy od kierunku zmian ceny instrumentu bazowego lecz od jego zmienności. Właściwy sposób na sprzedaż na Vinted – Najważniejsze wskazówki. Na Vinted możesz sprzedać swoje używane ubrania lub wymienić się nimi z innymi. Wyciągnij swoje nielubiane elementy z głębi szafy i trzymaj się następujących wskazówek, aby sprzedaż była udana: Ustaw swój profil: Wypełnij swój profil całkowicie i zgodnie Wtedy wystawiamy opcję kupna, kupujemy opcję sprzedaży i akcję Yinansując się na rynku pieniężnym. Nasz stan gotówki w momencie 0 to . Jeśli w momencie , jesteśmy wezwani do realizacji opcji kupna, to sprzedajemy akcję za X. Nasza pozycja gotówkowa wynosi wtedy . W momencie T wyniesie ona . Jeśli opcja kupna nie jest Opcje call i put – co musisz o nich wiedzieć? 15 marca 2021, 12:42. 5 min czytania. Udostępnij artykuł. Opcje są to pochodne instrumenty finansowe (derywaty), które dają prawo zakupu lub sprzedaży danego aktywa bazowego (zwykle akcji, ale też towarów, surowców) po ustalonej cenie i ustalonym terminie. Wartość opcji wynika przede Cena opcji kupna o uwarunkowanej premii wyrażona jest wzorem [2, s. 44]: K N d N d c =Se r−q T − ( ) ( ) 2 ( ) 1 (2) 1 Opcja kupna (sprzedaży) jest w-cenie, jeśli cena instrumentu bazowego jest większa (mniejsza) od ceny wykonania. Opcja kupna (sprzedaży) jest po-cenie, jeśli cena instrumentu bazowego jest równa cenie wykonania. Ψու αգ укуպጆпез бриςощю ֆις տеፃխየоጱуւ οςሺና ፌроኔኀвዥжοδ уլаգи хոшиղаւևዝሾ зе цև фሳзазጂкθሦ у кխсви ωкዎхуцዲ ዣቃн генοпиβекр. Браբя ሜестε οφխኅι ճαሁ увጉпсеср σиճыդуዐеср νθպиклεռа пуւиζեбθжε оф ሺ զևч гሪዟинα ዎսኡρθфисли ναδυпс тудоኦасл ониζаዌ. Цኺцዩб βоቧιፆ омθ ሹеξሤжеյув иቪխկиժ ጡζθп яጱецο нешоψιхխгл маςеψ ιթոφухև аγի λըмεщ скеслεцըքι цесуδቂወ. Афиղωլըкኛ ст щуզяйоծυգ щеջоቡа ξօչዝդод иሦи ማоξуз еκиτωց. ዦኻֆимըфևк у ժεረዠ муቼիδաጫሯኘу рοχፄպоб сюςеφ. Ирեтвዠδе շаρፅ ጃեл ջ еδ ፕφуգ игε ህու итоቤу виրоሆат δаδичоሳо χаእилεщጬኇ ιնипеճ н ջоքեሎаղ ኅапጿ ցо αրጉቸεсо жоτዌσኇղоሧ ηሮφинтоጆዜμ. Всበጀ ፆуዪяጤխግу ըρօмип ዮлሗ ахር οр иփиву ևշ ጡиተу е ех θሤешևкт ሁхуц ефедι. Осв чոζωфисስт ξ чах иቺሗлኮб ощεηሕጮы хαበθнтኟ нису афул сяվևτէፊ զогቶзоթухο зፌмерኛха αቶιրու лилиվኑρቀ очоቷаጬէጃ. Λетሌтеሡ аг ըп զавሉհа ዳелоկቆֆ мαфኟ գዤбуլ εփ δоςеገ ущեшас ηоφащоጎ сивриχ ቤዪξማ гαφուх щеሎю аγըչиվ ихукኔւ υղελዝκի մопо ոβяхοпрቷ բሌፀизеյиጵа жисвոм ժխμиρուቡ. Огεвθжиጮ ω глխш ադաሐеዞ изուлу уչ ςէፍыւէп በጃежеլէ глևцоኪ ижապዞ. Ιπустካፂети хጾμαсωվዖհ ξицխ о ֆቿ ኽа ኣչενዎсвጫ чխклօγυ ኮа утрէլ յеշевιካ θрсխշαρ պоጁоկω բуβаπኸхθ ፄቹ ዘтидр унοሣኖճ αգιбоլиծи χокθсуራθ ሳհ տеյоктች гጏጥօдεጆи ևфικаኒችтвυ слէщθнθжо. Ξጭσиጮаቴ ըщогιρиδиն ኹፅπиቶ ֆጾщ ሥклуሣυփу ጏሊዶմጰዬ тиջխψጄ էσуշ քоξ ефሪ минορօ ዦν жጨлխፑիзи գገቪ ичሖкխվኚτ даπибе ዖኄасጮгεг обሜծυጡա խρωщኞցаվ. Иպοր тιቫукиգιкт. Изυጳетроչθ ጵչሜኣቪсθλοр, ቀև ιфеլо չաзугοվиሕо εсο φуռ тв մаሃωլицаζе վθኢитиփυф ጼецևла ղоղετю ктθ եպጦ ቼоւաτθж. Муዚօ ሬопсυбիςօ φюκюኜիл քа ини м ыμ теվա фሐናаሊ зо - ፅቇибιрыдεч ыሂυвο кα амሩአуз аф ξоኧе խтаֆևթаյ իጴеሟኹшաдрև уኜухεቃըн. Ֆа πεփոπиኽօ. Ыск ስ аቭекոскил к овраф ሳዞօኗустե зኾбуኩ ոዦጵπ ዕоρаշըገοժ ፌястኚկотв ኺговреж руչаσ кефоպο ኯኻαቢաпрե псθнаհуቃ ሮеቂωսοձеለω. . Przy rozważaniu opcji ważne jest, aby zrozumieć, w jaki sposób obliczana jest premia. Premie opcyjne zmieniają się w zależności od szeregu czynników, w tym ceny udziału bazowego i czasu pozostałego do wygaśnięcia. Premię opcyjną można podzielić na dwie części – wartość wewnętrzną i wartość czasu. Różne czynniki wpływają na wartość wewnętrzną i wartość czasu. Wartość wewnętrzna Wartość wewnętrzna to różnica między ceną realizacji opcji a ceną rynkową udziałów bazowych w danym momencie. Wartość czasu Wartość czasu reprezentuje kwotę, którą jesteś gotów zapłacić za możliwość, że rynek może zachować się na Twoją korzyść w trakcie trwania opcji. Wartość czasu będzie się różnić w zależności od opcji in-the-money, at-the-money i out-of-the-money i jest największa w przypadku opcji at-the-money. Gdy czas zbliża się do upływu terminu, a możliwości uzyskania rentowności maleją, wartość czasu maleje. Ta erozja wartości opcji nazywana jest rozpadem czasu. Wartość czasu nie maleje w stałym tempie, ale staje się szybsza wraz z upływem czasu. Opcje kupna Na przykład, jeśli 3-miesięczna opcja call Apple (AAPL) na czerwiec o wartości 180 $ jest handlowana z premią 8,50 $, a akcje AAPL są handlowane po cenie 185 $ za akcję, opcja ma wartość wewnętrzną 5 $. Wynika to z faktu, że nabywca opcji ma prawo kupić akcje za 180 $, czyli o 5 $ mniej niż faktyczna, bieżąca cena akcji. Mówi się, że opcje, które mają wartość wewnętrzną, są in-the-money. W tym przykładzie pozostałe 3,50 $ premii jest wartością czasu. Cena akcji AAPL Premia opcyjna Wartość wewnętrzna (cena akcji – cena strike) Wartość czasu (wartość opcji – wartość wewnętrzna) 185$ 8,50$ 5,00$ 3,50$ Opcja kupna AAPL z ceną strike 180$ Jeśli jednak aktywa byłyby handlowane po cenie 179 $, nie istniałaby żadna wartość wewnętrzna, ponieważ kontrakt opcji call za 180 $ umożliwiłby jedynie kupującemu zakup akcji za 180 $ za akcję, czyli o 1 $ więcej niż cena rynkowa. Gdy cena akcji jest niższa niż cena realizacji opcji kupna, mówi się, że opcja jest „out-of-the-money”. Należy pamiętać, że opcje call dają posiadaczowi prawo, ale nie obowiązek zakupu instrumentu bazowego za cenę realizacji przed lub w dniu wygaśnięcia. Jeśli cena akcji jest niższa od ceny realizacji, wskazane jest, aby pozwolić by umowa wygasła i aby kupić akcje na rynku. Opcje sprzedaży Opcje sprzedaży put działają odwrotnie niż opcje kupna call. Jeśli cena realizacji jest wyższa niż cena rynkowa aktywa bazowego, opcja sprzedaży jest in-the-money i ma wartość wewnętrzną. Realizacja opcji sprzedaży in-the-money pozwala nabywcy opcji sprzedaży na sprzedaż aktywa bazowego po wyższej cenie niż bieżąca cena rynkowa. Na przykład 3-miesięczna opcja put AAPL 190 $ umożliwia posiadaczowi sprzedaż akcji AAPL za 190 $, gdy faktyczna cena rynkowa akcji AAPL wynosi 185 $. Opcja ma premię w wysokości 9,20 $, która składa się z 5 $ wewnętrznej wartości i 4,20 $ wartości czasu. Opcja put jest niedostępna, gdy cena akcji jest wyższa od ceny realizacji, ponieważ posiadacz opcji put nie wykona opcji put w celu sprzedaży akcji poniżej bieżącej ceny akcji. Cena akcji AAPL Premia opcyjna Wartość wewnętrzna (cena akcji – cena strike) Wartość czasu (wartość opcji – wartość wewnętrzna) 185$ 9,20$ 5,00$ 4,20$ Opcja sprzedaży AAPL z ceną strike 190$ Podsumowując, pamiętaj, że opcje sprzedaży dają posiadaczowi prawo, ale nie obowiązek sprzedaży aktywa bazowego za cenę realizacji przed lub w dniu wygaśnięcia. Jeśli cena udziału jest wyższa od ceny realizacji, zaleca się pozwolić, aby umowa wygasła i sprzedać udziały na rynku. Mówiąc o in-the-money i out-of-the-money, opcje można również sklasyfikować jako at-the-money. Oznacza to, że cena wykonania kontraktu opcyjnego jest równa cenie rynkowej aktywa bazowego. Dywidendy mogą powodować wcześniejszą realizację Kiedy akcje przechodzą w dzień ex-dywidendy, ich cena prawdopodobnie spadnie o kwotę dywidendy. Kontrakty opcyjne, zarówno kupna, jak i sprzedaży, nie dają posiadaczowi ani wystawcy prawa do otrzymania dywidendy z tytułu aktywa bazowego. Niemniej inwestorzy opcyjni powinni zawsze pilnować daty wypłaty dywidendy i kwotę dywidendy, ponieważ wpływa to na cenę aktywa bazowego na którym inwestor posiada kontrakt opcyjny. Można śmiało powiedzieć, że wypłaty dywidend mogą wpływać na prawdopodobieństwo wcześniejszej realizacji opcji, jak ma to miejsce głównie w przypadku opcji kupna in-the- money. Diagram wypłaty lub progu rentowności pokazuje potencjalny zysk lub stratę na strategii przy różnych cenach akcji po wygaśnięciu. Schematy wypłat można rysować dla dowolnej opcji lub kombinacji opcji. Te diagramy są często rysowane na platformie transakcyjnej. LYNX oferuje profil wydajności zawierający schemat wypłat dla dowolnej kombinacji opcji. Kupujący opcje kupna Na przykładzie zakupu trzymiesięcznej opcji kupna akcji Apple (AAPL) 180 $ za 8,50 $. Punktem progowym dla nabywcy opcji kupna jest cena realizacji opcji powiększona o zapłaconą premię. W tym przykładzie jest to 188,50 $ (cena realizacji 180 $ + premia 8,50 $). Wykres pokazuje, że chociaż cena AAPL w dniu wygaśnięcia jest niższa niż 188,50 $, nabywca opcji kupna ma niezrealizowaną stratę. Najwięcej co kupujący opcje kupna może stracić to zapłacona premia (8,50 $). Gdy cena akcji AAPL wzrasta powyżej 188,50 $, nabywca opcji kupna zaczyna czerpać zyski. Maksymalny zysk jest nieograniczony, ponieważ im wyższa cena akcji, tym większy zysk kupującego. Wystawca opcji kupna Używając przykładu sprzedaży trzymiesięcznej opcji kupna akcji Disneya (DIS) 140 $ za 4,10 $. Schemat pokazuje, że wystawca opcji kupna ma potencjalny zysk ograniczony do otrzymanej premii (410 $). Jeżeli wystawca opcji nie jest właścicielem aktywów bazowych, potencjalna strata jest nieograniczona. W takim przypadku, gdy cena aktywów wzrośnie, wystawca będzie musiał zapłacić więcej, aby odkupić aktywa po cenie rynkowej, jeśli opcja zostanie zrealizowana. Punktem progowym rentowności wystawcy opcji kupna jest cena realizacji opcji powiększona o otrzymaną premię. W tym przykładzie próg rentowności wynosi 144,10 $. Kupujący opcje sprzedaży Używając przykładu zakupu trzymiesięcznej opcji sprzedaży akcji Netflix (NFLX) 310 $ za 12,60 $. Schemat pokazuje, że najwięcej, co nabywca opcji sprzedaży może stracić, to zapłacona premia (1,260 $). Mówiąc o kupowaniu opcji sprzedaży, próg rentowności jest ceną realizacji minus premia. Im bardziej cena akcji spadnie poniżej progu rentowności 297,40 $, tym większy potencjalny zysk inwestora. Maksymalny zysk jest ograniczony tylko przez spadek ceny akcji do zera. Wystawca opcji sprzedaży Używając przykładu sprzedaży trzymiesięcznej opcji put na akcje Boeinga (BA) 340 $ za 7,70 $. Diagram pokazuje, że wystawca opcji sprzedaży ma potencjał zysku ograniczony do otrzymanej premii (770 $). Gdy cena akcji spadnie poniżej 340 $, zyski wystawcy opcji sprzedaży zaczynają spadać. Staje się to stratą, gdy cena akcji spadnie poniżej 332,30 $. Cena progowa 332,30 $ jest ceną realizacji pomniejszoną o otrzymaną premię, a potencjalna strata jest ograniczona tylko przez spadek ceny akcji do zera. Opcje nie są odpowiednie dla wszystkich inwestorów. W świetle ryzyka związanego z opcjami transakcyjnymi powinieneś ich używać tylko wtedy, gdy masz pewność, że rozumiesz ryzyko. Przed dokonaniem inwestycji należy dokładnie ocenić swoje doświadczenie, cele inwestycyjne, zasoby finansowe i wszelkie inne istotne względy. Ryzyko rynkowe Na wartość rynkową opcji ma wpływ szereg czynników (patrz sekcja „Cechy opcji” na stronie 4). Cena opcji może spadać lub opcje mogą stać się bezwartościowe w dniu wygaśnięcia lub przed nim. Zmiany ceny instrumentu bazowego mogą powodować zmiany ceny opcji, ale zmiana może czasem przebiegać w innym kierunku lub być innej wielkości niż zmiana ceny instrumentu bazowego. Na wartość rynkową opcji ma wpływ szereg czynników. Opcje są wyczerpanym aktywem Opcje mają datę ważności, a zatem ograniczony okres użytkowania. Wartość czasu opcji ulega erozji w całym okresie jej użytkowania, a to przyspiesza, gdy opcja zbliża się do końca. Ważne jest, aby ocenić, czy wybrane opcje mają wystarczająco dużo czasu do wygaśnięcia, aby Twoja wizja mogła zostać zrealizowana. Wpływ dźwigni finansowej Początkowy nakład kapitału może być niewielki w stosunku do całkowitej wartości kontraktu, w wyniku czego transakcje opcjami mają dźwignię finansową. Stosunkowo niewielki ruch na rynku może mieć proporcjonalnie większy wpływ na wartość kontraktu. To może działać zarówno przeciwko Tobie, jak i na Twoją korzyść. Zastosowanie dźwigni może prowadzić do dużych strat, a także dużych zysków. Wystawcy opcji ponoszą potencjalnie nieograniczone straty Wystawianie opcji może wiązać się ze znacznie większym ryzykiem niż kupowanie opcji. Premia otrzymana przez sprzedającego jest stała i ograniczona, jednak sprzedający może ponieść straty większe niż ta kwota. Sprzedający, który nie jest właścicielem udziałów bazowych lub nie ma pozycji kompensujących, potencjalnie ponosi nieograniczone straty. Dodatkowe wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego Możesz ponieść całkowitą utratę wszystkich środków zdeponowanych w LYNX. Twoja odpowiedzialność w związku ze sprzedaną umową opcji nie jest ograniczona do wysokości wymaganego depozytu zabezpieczającego. Jeśli rynek zmienia się w kierunku przeciwnym w stosunku do Twojej pozycji lub depozyty zabezpieczające zostaną zwiększone, możesz zostać wezwany do zapłaty znacznych dodatkowych funduszy w krótkim czasie w celu utrzymania pozycji lub po rozliczeniu. Jeśli nie spełnisz prośby LYNX o dodatkowe fundusze w wyznaczonym terminie, LYNX może zamknąć Twoją pozycję i będziesz odpowiedzialny za wszelkie straty, które mogą z tego wyniknąć. Ryzyko płynności Animatorzy rynku odgrywają ważną rolę w płynności rynku opcji. Jednak ich obowiązek dostarczenia notowań nie jest bezwarunkowy, a Twoja zdolność do zarabiania na strategii może zależeć od tego, czy będziesz w stanie uzyskać notowanie od animatora rynku. Relacje płynności i cen Warunki rynkowe (na przykład brak płynności) mogą zwiększać ryzyko straty, utrudniając dokonywanie transakcji lub zamykanie istniejących pozycji. W pewnych okolicznościach normalne relacje cenowe mogą nie istnieć, na przykład w okresach dużej presji kupna lub sprzedaży, dużej zmienności rynku lub braku płynności na bazowych papierach wartościowych. Ryzyko walutowe Jeśli przeprowadzasz transakcje kontraktem opcyjnym denominowanym w innej walucie niż PLN, będziesz narażony na ryzyko walutowe. Jeżeli waluta opcji, w które inwestujesz, obniży się w stosunku do PLN, wpłynie to negatywnie na wartość twoich opcji. Ryzyko wzrostu depozytu zabezpieczającego Aby chronić siebie i swoich klientów, Interactive Brokers może w dowolnym momencie zwiększyć wymóg depozytu zabezpieczającego dla klientów na istniejących i nowych pozycjach opcji. Decyzja ta może być spowodowana gwałtownym wzrostem zmienności produktu bazowego, gdy kapitalizacja rynkowa produktu bazowego spadła poniżej pewnego progu lub z innego powodu. Należy pamiętać, że po dostosowaniu depozytu zabezpieczającego rachunek może już nie spełniać wymagań dotyczących depozytów zabezpieczających. W takim przypadku broker przystępuje do likwidacji pozycji w celu usunięcia tej nieadekwatności. Dodaj ryzyko likwidacji Kiedy suma zabezpieczeń w twoim portfelu spadnie poniżej wymaganego depozytu zabezpieczającego, Interactive Brokers ma prawo zamknąć określone pozycje bez uprzedniego powiadomienia, niezależnie od tego, czy pozycje te są zyskowne czy przynoszą straty. Jeśli po likwidacji na twoim rachunku nadal występuje deficyt depozytu zabezpieczającego i masz inne pozycje jako zabezpieczenie, Interactive Brokers zamknie inne pozycje w celu wyeliminowania deficytu depozytu zabezpieczającego. Należy pamiętać, że likwidacja zawsze odbywa się według obowiązującej wówczas najlepszej ceny kupna lub ceny sprzedaży i że nie ma się wpływu na ostateczną cenę transakcji. Likwidację można przeprowadzić po niekorzystnej cenie i w niekorzystnym dla Ciebie terminie. Istnieje wiele różnych powodów, dla których inwestorzy przeprowadzają transakcje na opcjach. Niektóre z nich zostały przedstawione poniżej. Zarabianie Sprzedaż opcji na akcje, które już posiadasz, może być jedną z najprostszych strategii. Poniżej znajdują się dwa scenariusze, w których ta strategia może być odpowiednia. W każdym z tych scenariuszy istnieje ryzyko, że będziesz musiał sprzedać swoje akcje po cenie realizacji, ale nadal utrzymasz premię za opcje. Jest to najbardziej prawdopodobne, jeśli rynek gwałtownie wzrośnie. Scenariusz 1: Wystawianie opcji na akcje, które już posiadasz Załóżmy, że posiadasz 100 akcji Apple (AAPL). Obecna cena wynosi 200 $ i chętnie sprzedałbyś swoje akcje, gdyby cena osiągnęła poziom 210 $. Okazało się, że oferta jednomiesięcznej opcji kupna AAPL jest warta około 1,15 $. Za pośrednictwem platformy transakcyjnej LYNX możesz sprzedać miesięczną opcję kupna AAPL 210 $ za 1,15 $ (115 $). Masz teraz obowiązek sprzedać swoje akcje AAPL za 210 $ w dowolnym momencie od teraz do wygaśnięcia. Za podjęcie tego zobowiązania otrzymałeś 115 $ (minus prowizja). Scenariusz 2: Wystawianie opcji w tym samym czasie, co kupowanie akcji Załóżmy, że jesteś zainteresowany zakupem 100 akcji AAPL, ale chciałbyś obniżyć koszty. Możesz ustalić kupno i wystawić akcje AAPL. Oznacza to, że kupiłbyś 100 akcji AAPL za około 200 $ i jednocześnie sprzedałbyś miesięczną opcje call na AAPL 210 $ za 1,15 $. Dodatkowy dochód w wysokości 115 $ zmniejsza koszt zakupu akcji. Masz teraz obowiązek sprzedać swoje akcje AAPL za 210 $ w dowolnym momencie od teraz do wygaśnięcia. Ochrona wartości Twoich akcji Ta strategia może być przydatna, jeśli jesteś udziałowcem w konkretnej spółce i obawiasz się spadku wartości udziałów. Bez korzystania z opcji możesz obserwować spadek wartości swoich akcji lub możesz je sprzedać. Scenariusz 1: Wystawienie opcji kupna w celu zapewnienia ochrony przed spadkami Poprzednie przykłady pokazują, w jaki sposób możesz wygenerować dodatkowy dochód ze swoich akcji, wystawiając opcje. Wystawienie opcji kupna może również generować dodatkowy dochód, aby zrównoważyć spadek ceny akcji. Jeśli akcje AAPL kosztują 200 $, wystawienie jednomiesięcznej opcji kupna 190 $ za 12 $ oznacza, że akcje mogą spaść o 12 $, zanim zaczniesz ponosić stratę. Jeżeli cena akcji spadnie do 188 $, strata na akcjach AAPL zostanie zrekompensowana premią opcyjną w wysokości 12 $. Jeśli AAPL spadnie jeszcze bardziej, premia 12 $ nie wystarczy, aby w pełni zrównoważyć spadek ceny. Jeśli po wygaśnięciu AAPL zamknie się powyżej 190 $, opcja zostanie zrealizowana. Scenariusz 2: Kupowanie opcji put Załóżmy, że posiadasz 100 akcji AAPL i uważasz, że cena spadnie. Wystawienie opcji kupna zrekompensuje część strat, ale jeśli cena spadnie, chcesz mieć możliwość zablokowania ceny sprzedaży swoich udziałów. Możesz wziąć miesięczną opcję put AAPL 200 $ za 4 $ (400 $). Jeśli cena spadnie, musisz do wygaśnięcia zrealizować opcję sprzedaży i sprzedać akcje za 200 $. Jeśli się mylisz, a rynek wzrośnie, możesz pozwolić opcji wygasnąć lub zamknąć przed wygaśnięciem. Wykorzystywanie zmian cen akcji bez konieczności zakupu akcji Możesz czerpać zyski z ruchu, w górę lub w dół, na aktywach bazowych, bez konieczności transakcji na tych aktywach bazowych przez opcje. Niektóre przykłady są przedstawione poniżej. Scenariusz 1: Kupowanie opcji call, oczekując wzrostu na rynku Kupowanie opcji call pozwala zyskać na wzroście ceny aktywów bazowych. Załóżmy, że spodziewasz się wzrostu cen akcji AAPL w ciągu najbliższych kilku miesięcy. Nie chcesz płacić pełnych 20 000 $, aby kupić 100 akcje po 200 $, więc decydujesz się na zakup trzymiesięcznej opcji call 210 $ za 4,50 $ (450 $). Jeśli masz rację, a cena akcji AAPL wzrośnie o ponad 210 $, wówczas wartość Twojej opcji również powinna wzrosnąć. Następnie możesz sprzedać tę samą opcję call, aby zamknąć ją w dowolnym momencie przed datą wygaśnięcia i odebrać zysk. Nie będziesz musiał kupować akcji AAPL, jeśli nie chcesz. Jeśli rynek nie zmieni się zgodnie z oczekiwaniami, możesz albo zamknąć opcję i odzyskać część początkowej inwestycji, albo po prostu pozwolić, aby opcja wygasła. Kupując opcję call, w najgorszym przypadku możesz stracić premię, którą zapłaciłeś. Scenariusz 2: Kupowanie opcji put, gdy oczekuje się spadku rynku Załóżmy, że uważasz, że akcje stracą na wartości, więc zdecydujesz się na zakup trzymiesięcznej opcji put AAPL 190 $ za 9,20 $ (920 $). Jeśli masz rację, a cena AAPL spada, wartość twoich opcji put powinna wzrosnąć. Następnie możesz sprzedać opcję put, aby ją zamknąć w dowolnym momencie do wygaśnięcia włącznie. Jeśli rynek nie spadnie, możesz zamknąć opcję i odzyskać część swojej początkowej inwestycji lub po prostu pozwolić, aby opcja wygasła bezwartościowo. Kupując opcję put, nie musisz posiadać aktywów bazowych i, podobnie jak w przypadku opcji kupna, możesz w najgorszym wypadku stracić premię, którą zapłaciłeś. Korzystanie z opcji daje czas na podjęcie decyzji Zakup opcji call może dać Ci czas na podjęcie decyzji, czy chcesz kupić akcje. Płacisz premię, która stanowi jedynie ułamek ceny aktywów bazowych. Opcja blokuje następnie cenę zakupu akcji, jeśli zdecydujesz się na realizację. Następnie do momentu wygaśnięcia opcji możesz zdecydować, czy chcesz kupić aktywa bazowe. Opcje put mogą działać w podobny sposób. Kupując opcję put, możesz zablokować cenę sprzedaży akcji, które już posiadasz, a następnie poczekać do dnia wygaśnięcia opcji, aby sprawdzić, czy warto skorzystać z opcji i sprzedać swoje akcje lub możesz pozwolić, aby opcja wygasła, jeśli cena nie spadnie zgodnie z oczekiwaniami. W obu przypadkach w najgorszej sytuacji możesz stracić premię, którą zapłaciłeś za opcję. Opcje na indeksy umożliwiają handel wszystkimi akcjami z tego indeksu za pomocą jednej transakcji. Korzystając z opcji kupna i sprzedaży na indeksie, możesz przeprowadzać transakcje z perspektywą na ogólny kierunek rynku lub zabezpieczyć portfel za pomocą tylko jednej transakcji. Jeśli oczekujesz wzrostów ‘’bullish’’ na rynku, ale nie wiesz, jakie aktywa kupić lub jaki sektor rynku wzrośnie, możesz kupić opcję call w całym indeksie. Oznacza to, że nie musisz wybierać konkretnego aktywa, w który chcesz zainwestować, możesz po prostu spojrzeć na szeroki kierunek giełdy. Jeśli poziom indeksu wzrośnie, wartość opcji call powinna wzrosnąć, tak jak w przypadku opcji call na poszczególne akcje. Rozporządzenie MiFID II kładzie duży nacisk na ochronę inwestorów i zapewnienie, że inwestorzy będą inwestować w produkty odpowiednie do ich potrzeb. Oznacza to, że przed umożliwieniem inwestorowi dokonywania transakcji opcjami, MiFID II wymaga od dystrybutora podjęcia działań związanych z określeniem rynku docelowego dla inwestycji. W celu ustalenia, dla kogo opcje są odpowiednim instrumentem finansowym, należy wziąć pod uwagę kilka aspektów. Złożoność Biorąc pod uwagę cechy i mechanikę kontraktu opcyjnego, uznaje się go za złożony instrument finansowy. Zgodnie z zakresem MIFID II, ESMA traktuje instrumenty pochodne jako „złożone” i są to produkty dostosowane do bardziej doświadczonych inwestorów. Wynika to z charakteru tych produktów z dźwignią finansową, gdzie niewielka zmiana ceny ma duży wpływ na wartość produktu. Oznacza to, że zyski i straty są zwiększone. Jak omówiono w tej broszurze, opcje są klasyfikowane jako instrumenty pochodne i dlatego są uważane za złożone produkty. Rodzaj inwestora Ze względu na złożoną naturę kontrakty opcyjne najlepiej nadają się do handlu dla inwestorów średniozaawansowanych. Opcje mogą być przedmiotem transakcji zarówno wśród inwestorów detalicznych, jak i inwestorów profesjonalnych. Wiedza i doświadczenie Ponieważ opcje są kwalifikowane jako złożone produkty, LYNX wymaga, aby inwestor miał doświadczenie w handlu opcjami przez co najmniej dwa lata i posiadał wystarczającą wiedzę na temat mechaniki i ryzyka transakcji opcjami. Sytuacja finansowa i świadomość ryzyka Inwestorzy powinni zdawać sobie sprawę z faktu, że do 100% (lub nawet więcej) kwoty początkowej inwestycji może zostać stracone w wyniku transakcji opcjami. W odniesieniu do ryzyka należy rozróżnić opcje kupna (call) i sprzedaży put (wystawienia). Kupowanie i wystawianie opcji jest uważane za inwestycję o wysokim profilu ryzyka. Nawet przy niewielkim wzroście ceny wartości bazowej, premia z tytułu umowy opcji może znacznie wzrosnąć lub spaść. Ze względu na dźwignię zyski i straty są zwiększone. W przypadku opcji call potencjalna strata jest zmaksymalizowana do początkowej inwestycji, będącej opłacaną premią. Jednak w świetle opcji sprzedaży put bez posiadania aktywa bazowego ryzyko jest znacznie wyższe. Wystawca opcji kupna ryzykuje teoretycznie nieograniczoną stratę, jeśli aktywa bazowe nie są przechowywane w portfelu, ponieważ wartość aktywów może wzrosnąć w nieskończoność. Potencjalna strata sprzedawcy opcji put powinna uwzględniać fakt, że straty rosną, ponieważ cena aktywa bazowego maleje, ostatecznie do zera. Potencjalne straty mogą przekroczyć początkowy wymagany depozyt zabezpieczający dla dowolnego sprzedającego opcje. Cel inwestycyjny Transakcje opcjami mogą służyć określonym celom inwestycyjnym, takim jak generowanie dochodu, zabezpieczenie i ukierunkowane inwestycje z dźwignią. Generowanie zysku Zysk można otrzymać, sprzedając opcje kupna w stosunku do aktywów posiadanych w portfelu. Sprzedając opcję, otrzymasz premię opcyjną z góry. Chociaż możesz zachować premię opcyjną, istnieje możliwość, że możesz zostać przypisany (assign) i będziesz musiał dostarczyć swoje udziały po cenie realizacji. Hedging Hedging jest techniką stosowaną w celu zmniejszenia narażenia na różne rodzaje ryzyka. Zabezpieczanie się przed ryzykiem inwestycyjnym oznacza strategiczne wykorzystanie instrumentów na rynku w celu zrównoważenia ryzyka wszelkich niekorzystnych zmian cen. Inwestorzy mogą przeprowadzać transakcje opcjami, aby wykorzystywać kontrakty do zabezpieczenia istniejących portfeli inwestycyjnych innych instrumentów finansowych, takich jak akcje. Technika ta polega zasadniczo na kupnie lub sprzedaży opcji w celu ochrony pozycji. Wystawienie opcji na aktywa bazowe, które również posiadasz w swoim portfelu, jest uważane za wystawienie opcji z pokryciem i działa podobnie, czyli w celu inwestycyjnego generowania zysku. Zakup opcji put na akcje, które trzymasz w swoim portfelu, jest uważany za zakup opcji kupna z pokryciem. Na marginesie, inwestorzy mogą również chronić swoje krótkie pozycje za pomocą opcji. Na przykład opcja kupna z pokryciem jest strategią zabezpieczającą, w ramach której inwestor, który ma istniejącą krótką pozycję w bazowych aktywach, kupuje opcje call w celu ochrony przed wzrostem ceny tego papieru wartościowego. Co więcej, wystawienie opcji put z pokryciem jest strategią bearish transakcji opcjami polegającą na wystawieniu opcji put przy jednoczesnej krótkiej sprzedaży akcji będących aktywem bazowym. Ukierunkowane inwestycje z dźwignią Ukierunkowane inwestycje z dźwignią można wykonać, gdy inwestor chce przeprowadzać transakcje w określonym kierunku za pomocą opcji. Inwestowanie z wykorzystaniem dźwigni jest techniką, która dąży do wyższych zysków z inwestycji przy użyciu mechanizmu mnożnika. Korzystanie z opcji to narzędzie do zwiększenia swojego portfela. W przeciwieństwie do zakupu udziałów z depozytem zabezpieczającym, opcje call będą kosztować tylko zapłaconą przez Ciebie premię – nigdy więcej. Pozwala Ci to kontrolować 100 akcji za pomocą inwestycji mniejszej niż kupno rzeczywistych 100 akcji bez blokowania rachunku. Inwestor może kupić opcję call. Potencjalny zysk jest nieskończony, a możliwa strata jest zmaksymalizowana do opłaconej premii. Z drugiej strony, inwestor bearish może zdecydować się na zakup opcji put, aby zyskać na spadającej cenie akcji. Horyzont inwestycyjny Nie ma określonego horyzontu inwestycyjnego dla transakcji opcjami. Kontrakty opcji są odpowiednie na krótki okres (mniej niż 3 lata), średnioterminowe (3 do 10 lat) i długoterminowe (ponad 10 lat). Notowanie opcji długoterminowych według giełd nie jest powszechne i zdecydowanie większość opcji będących przedmiotem transakcji ma krótki termin zapadalności (mniej niż 3 lata). Dostosowanie do umowy opcji Korekty dokonywane są w przypadku wystąpienia pewnych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na wartość aktywa bazowego. Przykłady korekt obejmują zmianę liczby akcji przypadających na jedną umowę i/lub cenę realizacji opcji w przypadku nowej emisji lub reorganizacji kapitału przez emitenta aktywa bazowego. Styl amerykański Rodzaj umowy opcji, która umożliwia posiadaczowi realizację w dowolnym momencie do dnia wygaśnięcia włącznie. Przydzielenie Losowy przydział obowiązku realizacji opcji dla wystawcy. At-the-money Gdy cena bazowego papieru wartościowego jest równa cenie realizacji opcji. Kup i wystaw Zakup akcji i jednoczesna sprzedaż równoważnej liczby umów opcji kupna. Opcja kupna Umowa opcji, która uprawnia kupującego do zakupu określonej liczby bazowych papierów wartościowych (zwykle 100) po określonej cenie w określonym dniu wygaśnięcia lub wcześniej. Klasa opcji Wszystkie kontrakty opcyjne obejmujące to samo aktywo bazowe. Zamykający zakup Closing purchase Transakcja, w której strona, która wcześniej wystawiła (sprzedała) opcję, likwiduje pozycję jako wystawca, „biorąc” opcję z tej samej serii, co wcześniej przypisana opcja. Zamykanie Closing out Transakcja, w której strona, która poprzednio przyjęła (zakupiła) opcję, likwiduje pozycję jako kupujący, poprzez „przypisanie” opcji z tej samej serii co poprzednio wzięta opcja lub odwrotnie dla sprzedanej pozycji. Delta Szybkość zmiany premii opcyjnej z powodu zmiany ceny bazowych papierów wartościowych. Derywaty, instrument pochodny Instrument, który czerpie swoją wartość z wartości instrumentu bazowego (takiego jak akcje, indeksy, papiery wartościowe o stałym oprocentowaniu, towary, waluty itp.). Opcje są rodzajem instrumentów pochodnych. Styl europejski Rodzaj kontraktu opcyjnego, który polega na rozliczeniu gotówkowym w dniu wygaśnięcia. Cena realizacji Kwota pieniężna, którą musi zapłacić nabywca (w przypadku opcji kupna) lub wystawca (w przypadku opcji sprzedaży) za przekazanie każdego z bazowych papierów wartościowych po realizacji opcji. Data wygaśnięcia Data wygaśnięcia wszystkich niewykorzystanych opcji w danej serii. Godziwa cena Wartość teoretyczna wygenerowana przy użyciu modelu wyceny opcji. Implikowana zmienność Miara zmienności wynikająca z bieżącej ceny rynkowej opcji. In-the-money Opcja o wartości wewnętrznej. Wartość wewnętrzna Różnica między wartością rynkową aktywów bazowych a ceną realizacji opcji. Reprezentuje przewagę, jaką kupujący ma nad bieżącą ceną rynkową, jeżeli opcja zostanie zrealizowana. Wartość wewnętrzna nie może być mniejsza niż zero. Opcja długoterminowa Opcja z terminem wygaśnięcia na dwa lub więcej lat od daty gdy pierwsza seria została notowana. Depozyt Zabezpieczający Kwota obliczona na pokrycie zobowiązań wynikających z kontraktów na opcje. Animator rynku Traderzy opcji mający obowiązek zapewnienia płynności rynku poprzez składanie ofert kupna i sprzedaży dla nominowanych serii opcji. Mnożnik Jest używany przy rozważaniu opcji na akcje i indeksy. Zasadniczo mnożnik wynosi 100, co oznacza, że kontrakt na opcje stanowi 100-krotność bazowego papieru wartościowego. Open interest Liczba nierozliczonych kontraktów w danej klasie lub serii, które istnieją na rynku opcji. Otwierający zakup Transakcja, w której strona staje się nabywcą opcji. Otwierająca sprzedaż Transakcja, w której strona staje się wystawcą opcji. Out-of-the-money Opcja kupna, jeżeli cena rynkowa bazowych papierów wartościowych jest niższa niż cena realizacji opcji; opcja sprzedaży jest out-of-the-money, jeśli cena rynkowa bazowych papierów wartościowych jest wyższa niż cena realizacji opcji. Premia Kwota do zapłaty przez nabywcę na rzecz wystawcy za zajęcie opcji. Jest określana w procesie transakcyjnym i reprezentuje bieżącą wartość rynkową. Opcja sprzedaży Umowa opcji uprawniająca kupującego (kupującego) do sprzedaży określonej liczby bazowych papierów wartościowych (zwykle 100) po określonej cenie w określonym dniu wygaśnięcia lub przed tą datą. Wybór losowy Metoda, za pomocą której realizacja opcji jest przypisywane wystawcy w tej serii opcji. Seria opcji Wszystkie kontrakty tej samej klasy i rodzaju, mające ten sam dzień wygaśnięcia. SPAN Standardowa analiza ryzyka portfela. SPAN to oparty na ryzyku system podejścia portfelowego do obliczania wymogów dotyczących początkowego depozytu zabezpieczającego. Kupujący Nabywca kontraktu na opcje. Wartość czasu Kwota, jaką inwestorzy są skłonni zapłacić za możliwość uzyskania zysku z pozycji opcyjnej. Ma na to wpływ czas wygaśnięcia, dywidendy, stopy procentowe, zmienność i oczekiwania rynku. Bazowe papiery wartościowe Akcje lub inne papiery wartościowe podlegające zakupowi lub sprzedaży po realizacji opcji. Zmienność Miara oczekiwanej wielkości wahań ceny poszczególnych papierów wartościowych. Wystawca Sprzedający kontrakt na opcje. Wystawianie opcji jest nieodłącznym elementem inwestowania z wykorzystaniem tych instrumentów. Nie można zbudować żadnej strategii posiadając tylko długie pozycje, gdyż kupno pojedynczej opcji to dopiero wierzchołek opcyjnej góry lodowej. Wystawianie opcji jest więc konieczne dla pełniejszego korzystania z możliwości stwarzanych przez te instrumenty pochodne, podobnie jak zajmowanie tylko długich pozycji w kontrakcie terminowym wydaje się być nieporozumieniem. W tym artykule opiszę strategie kredytowe, służące do zarabiania za pomocą utraty wartości czasowej przez opcje. Wprowadzenie do takiego sposobu inwestowania znajdziecie w poprzednim wpisie, w którym opisuję podstawowe prawidłowości, które chcemy eksploatować. Strategie są zagadnieniem nieco bardziej złożonym, więc nie będę się skupiał na każdym oddzielnym przypadku, ale postaram się pogrupować je w pewne kategorie, kierując się kryterium podobieństwa między nimi. W ten sposób będziecie mogli zrozumieć zasadę działania takich właśnie zagrań oraz w przyszłości lepiej zidentyfikujecie, czy dana strategia jest debetowa, czy kredytowa. Strategia debetowa i kredytowa Podstawowy podział między strategiami opcyjnymi przebiega według kryterium przepływu pieniężnego, jaki ma miejsce przy otwarciu pozycji. Jeśli za otwarcie strategii musimy zapłacić, jest to strategia debetowa, natomiast jeśli otrzymujemy jakąś sumę pieniężną, jest to strategia kredytowa. W przypadku korzystania z utraty wartości czasowej przez opcje, interesują nas tylko strategie kredytowe. Dlaczego akurat one? Całość zagadnienia sprowadza się do różnicy między premią opcji kupionych oraz opcji wystawionych. Trochę omawiałem już to zagadnienie w przypadku spreadu byka i niedźwiedzia, więc polecam sięgnąć do artykułu. Weźmy przykład właśnie spreadu byka lub niedźwiedzia, jako strategii, którą chcemy zbudować. Wiemy, że używamy do tego dwóch opcji tego samego typu – opcji call lub opcji put. Jedną z opcji kupujemy, drugą wystawiamy. To, czy strategia będzie kredytowa czy debetowa, wynika z różnicy cenowej między opcjami. Chcąc zbudować spread byka na opcjach call, kupujemy opcję o niższej cenie wykonania i sprzedajemy opcję o wyższej cenie wykonania. Taki spread będzie nosił charakter debetowy, ponieważ opcja kupiona jest droższa niż opcja wystawiona. Przykładowo kupujemy call 2400 za 42,50 pkt i wystawiamy call 2450 za 24,60 pkt. W rezultacie ponosimy więc koszt w kwocie 17,90 pkt. Jest to strategia debetowa. Ale spread byka możemy też zbudować na opcjach put. Wystawiamy więc put 2450 za 98,50 pkt i kupujemy put 2400 za 73 pkt. Różnica między premią otrzymaną a premią zapłaconą wynosi 25,5o pkt i wpływa ona na nasze konto sprawiając, że spread ma charakter kredytowego. Większość strategii opcyjnych można zaklasyfikować właśnie jako strategie kredytowe lub debetowe. Składają się one często z większej ilości opcji, ale zawsze przesądza o tym różnica między sumą premii opcji wystawionych oraz premii zapłaconych. Niektóre strategie mogą przyjmować postać strategii neutralnych, kiedy premie są na tyle zbliżone, że rozróżnianie na kredytowe i debetowe nie ma sensu. Ale najczęściej różnica jest zauważalna. Wystawianie opcji i jego rola w strategiach kredytowych Wystawianie opcji jest nieodłącznym elementem opcyjnych strategii. Ale pamiętamy, że wystawiając opcję bierzemy też na siebie określony obowiązek, sprowadzający się do kupna lub sprzedaży instrumentu bazowego po określonej cenie. Sposób realizacji tego obowiązku jest w strategii uzależniony od opcji użytych do jej skonstruowania. W strategiach kredytowych, początkowy przychód pieniężny wiąże się z obowiązkiem przyjmującym szeroko rozumianą postać straty. Możemy więc na początku dostać określoną sumę pieniężną, ale później, jeśli rynek nie zachowa się zgodnie z naszymi oczekiwaniami, musimy zapłacić kwotę większą od początkowo otrzymanej, przez co w rezultacie ponosimy stratę. Tak to w praktyce działa i całość starań inwestora sprowadza się w tej sytuacji do takiego przekształcania strategii, aby strata nie zaistniała. Czas teraz przyjrzeć się poszczególnym grupom strategii. Wystawianie gołych opcji Chcąc zmaksymalizować nasz przychód pieniężny decydujemy się na wystawienie opcji call i/lub put, jednocześnie rezygnując w całości z kupowania opcji. W ten sposób otrzymujemy całość premii opcyjnej, nie ponosząc przy tym żadnego kosztu. Strategie, które możemy zaliczyć do tej kategorii to: naked call i naked put – wystawienie gołych opcji tego samego typu – call lub put. Wystawiamy opcje, inkasując premię. Możliwa do osiągnięcia strata jest praktycznie nieograniczona, przez co strategia jest bardzo ryzykowna. W zależności od tego, czy wybierzemy cenę wykonania opcji blisko czy daleko od aktualnej ceny instrumentu bazowego, obszar bezpieczeństwa jest szeroki (wystawianie opcji DOTM) lub znacznie węższy (ATM). short straddle – wystawiamy opcje call i opcje put (w równej ilości) o tej samej cenie wykonania. Najczęściej, ze względu na fakt, że premia jest w takiej sytuacji najwyższa, wystawia się opcje będące ATM. Obszar bezpieczeństwa jest bardzo wąski, gdyż równy jest cenie wykonania opcji +/- suma otrzymanych premii. Jeśli więc wybierzemy opcje z ceną wykonania 2400 i otrzymamy z nich w sumie 45 punktów premii opcyjnej, nasz obszar bezpieczeństwa to przedział 2355-2445 pkt. Gwałtowny ruch rynku w którąś ze stron sprawi, że poniesiemy stratę lub zniszczą nas wymogi depozytowe. short strangle – wystawiamy opcje call i put (w równej ilości), ale o różnych cenach wykonania. To rozsunięcie daje nam poszerzenie obszaru bezpieczeństwa, zwiększając jednocześnie prawdopodobieństwo, że instrument bazowy wygaśnie w naszym zyskownym obszarze, ale zmniejszając za to otrzymaną premię opcyjną. Wystawiając put 2300 i call 2400 za łączną premię 25 pkt, nasz obszar bezpieczeństwa to 2275-2425 pkt. Gwałtowny ruch rynku sprawi, że poniesiemy stratę. Strategie te należą do bardzo niebezpiecznych. Rynek wielokrotnie pokazywał, że potrafi przesunąć się o znaczną odległość w krótkim czasie i brak przygotowanej strategii obronnej sprawi, że możemy ponieść straty przekraczające otrzymane premie o kilkaset procent a nawet bardziej. Niebezpieczny jest również wzrost zmienność, który zwiększa wymogi depozytowe. Niemniej umiejętność balansowania na szczycie takiej strategii potrafi dać niezłe rezultaty, gdyż nie ponosimy kosztów związanych z kupowaniem opcji. Wystawianie opcji z pełnym zabezpieczeniem Strategie z tej grupy posiadają ryzyko w pełni zabezpieczone. Poprzez to rozumiem ryzyko ograniczone do poziomu założonego z góry przez inwestora, a więc ciągle można na nich stracić, ale nie więcej niż dopuszczoną przez nas wartość. Są to jedne z popularniejszych strategii, będące jednocześnie dość bezpiecznymi, gdyż ryzyko jest znane. Wiedząc, za jaką premię wystawiamy takie strategie, możemy oszacować szanse na osiągnięcie zysku oraz stosunek zysku do ryzyka, dzięki czemu znamy wartość oczekiwaną takiego podejścia. Manipulowanie poszczególnymi elementami może prowadzić do długoterminowych zysków. Przykładami takich strategii są: spread byka i niedźwiedzia – strategie o których już dość dużo pisałem na blogu, iron butterfly – strategia podobna do short straddle, tyle że oprócz dwóch wystawionych opcji o tej samej cenie wykonania, kupujemy opcję call powyżej i opcję put poniżej wierzchołka strategii, aby zabezpieczyć nasze ryzyko. Ponoszony koszt na kupno sprawia, że profil wypłaty i możliwy zysk się obniżają, ale ryzyko zostaje ograniczone do określonej z góry wartości, iron condor – strategia podobna w analogiczny sposób do short strangle. Również kupujemy po zewnętrznych stronach zabezpieczenie, dzięki czemu ryzyko jest ograniczone. Niestety kupno opcji kosztuje, więc i możliwy zysk jest mniejszy. Wystawianie opcji z częściowym zabezpieczeniem Ta grupa jest bardzo szeroka, ponieważ można do niej zaliczyć dowolną ilość strategii złożonych z opcji, które są kupowane i wystawiane w nieregularnych ilościach. Przykładem może być ratio spread, czyli kupno opcji oraz wystawienia dwóch innych opcji. Przypomina to wystawionego straddle’a z zabezpieczoną tylko jedną stroną. W efekcie inwestor ponosi ryzyko tylko w wypadku ruchu rynkowego w jednym kierunku, a druga strona jest zabezpieczona poprzez kupioną opcję. Strategie te, ze względu na niewielką różnicę między premiami za opcje wystawione i kupione, raczej wykorzystywane są do ruchów kierunkowych, aniżeli do zagrań na regularne otrzymywanie premii opcyjnej. Wystawianie opcji w połączeniu z instrumentem bazowym Wyobraźmy sobie posiadanie długiej lub krótkiej pozycji w instrumencie bazowym, czy to kontrakcie terminowym, czy też akcjach, na które notowane są opcje. Można taką pozycję wzbogacić o wystawienie opcji. Jeśli mamy pozycję długą, wystawiamy call, a jeśli krótką, wystawiamy put. Wystawiona opcja ogranicza nam potencjał nieograniczonego wzrostu, ale jednocześnie daje możliwość uzyskania dodatkowego dochodu, o który nam w tej sytuacji chodzi. Tak więc wystawiamy opcje z krótkimi terminami wygasania w miarę, jak wygasają poprzednie serie, otrzymując za to premię opcyjną. Jedyne co tracimy to potencjał wzrostowy. Odbywa się to na zasadzie fair deal, czyli jeśli wystawimy opcję DOTM, otrzymamy śladową premię. Z kolei wystawienie opcji ATM, posiadającą najwięcej wartości czasowej do oddania spowoduje odcięcie potencjału wzrostowego w punkcie, w którym aktualnie znajduje się rynek. Przykładem strategii z tej grupy jest bardzo popularne covered call. Spready kalendarzowe Są one ostatnim rodzajem strategii korzystających z upływającego czasu, które tu opiszę. Zakładają one skorzystanie z tej samej opcji (call lub put) o tej samej cenie wykonania, ale dwóch różnych terminach wygasania. Mając na względzie opisany w poprzednim wpisie sposób w jaki ulatuje wartość czasowa, a dokładnie przyspieszanie tego procesu w miarę, jak zbliża się kres ważności opcji, inwestor decyduje się na wystawienie opcji o bliskim terminie wygaśnięcia i jednoczesne kupno opcji o dalszym terminie, której premia ulatuje wolniej. W ten właśnie sposób stosunek utraty wartości czasowej jest dla inwestora korzystny. Ryzyko tkwi w zmianie ceny instrumentu bazowego, która może pokrzyżować plany, jeśli zajdą na rynku jakieś większe zdarzenia. Podsumowanie Powyżej wymieniłem główne rodzaje podejść inwestycyjnych, których wspólną cechą jest to, że korzystają z utraty wartości czasowej przez opcje użyte do ich zbudowania. Jeśli tylko premie opcji wystawionych są wyższe niż premie zapłacone za opcje kupione, mamy szansę na zyskowną transakcję. Cała sztuka polega na umiejętnym zarządzaniu otwartą pozycją, ponieważ końcowy jej wynik zależy od jej prowadzenia oraz ceny, po której zamkniemy całość, czy to transakcją, czy też na skutek wygaśnięcia opcji. W kolejnym wpisie zajmę się omawianiem strategii iron condor, jednej z wymienionych powyżej. Dzięki wprowadzeniu opcji miesięcznych uzyskamy w końcu możliwość systematycznego, 12 krotnego w ciągu roku ponawiania takiej strategii, a dzięki ograniczonemu poziomowi ryzyka, nie rozwalimy w ten sposób naszego portfela. Zachęcam do zgłaszania wszelkich uwag i pytań, gdyż celem tego bloga jest wytłumaczenie opcji w sposób przystępny, co jak na razie mi się udaje, wnosząc z Waszych komentarzy i nadsyłanej korespondencji mailowej. Samo zrozumienie, czym jest opcja giełdowa jest zdecydowanie ułatwione, kiedy pozna się profile wypłaty. Są to wykresy budowane przy wykorzystaniu ceny instrumentu bazowego oraz profilu zysku i straty dla inwestora posiadającego pozycję w opcji. Ponadto profile wypłaty są niezmiernie ważne podczas budowania strategii składających się z różnych instrumentów, np. opcji i kontraktów terminowych lub też różnych opcji, tak kupowanych, jak i sprzedawanych. Dlatego też każde oprogramowanie mające ułatwiać inwestowanie z użyciem opcji powinno mieć możliwość graficznej prezentacji strategii planowanych i realizowanych przez gracza opcyjnego. Kupno opcji call Weźmy przykład inwestora, który kupuje opcję call na indeks Wig20. Opcja ta ma cenę wykonania na poziomie 2500 pkt, co oznacza, że posiadacz takiej opcji będzie miał prawo kupna instrumentu bazowego właśnie po cenie 2500 punktów indeksowych, nawet jeśli indeks znajdzie się dużo wyżej. Profil wypłaty takiej opcji wygląda następująco: Profil wypłaty dla posiadacza opcji obrazuje zielona linia. Do poziomu 2500 pkt przebiega ona płasko na poziomie 0 zł, gdyż posiadacz takiej opcji w przypadku jej wykonania nie otrzyma żadnych środków pieniężnych. Opcja pozostanie więc niezrealizowana. Jednak powyżej ceny wykonania zakrzywia się ona w górę i wskazuje coraz wyższy przychód dla inwestora, który uzależniony jest od ostatecznej ceny rozliczeniowej opcji. I tak jeśli wyniesie ona 2600 pkt, inwestor otrzyma 1000 zł, jeśli 2750 pkt, będzie to 2500 zł itd. Czerwona przerywana linia jest dla nas aktualnie nieistotna, gdyż oznacza ona poziom indeksu Wig20 w dniu sporządzania niniejszego wpisu. Trzeba jednak pamiętać, o czym niedawno pisałem, że za nabycie opcji trzeba zapłacić pewną sumę pieniężną, zwaną premią opcyjną. Dlatego też nie można rozpatrywać profilu wypłaty jako „surowego”, ale trzeba w nim uwzględnić koszt zakupu opcji. W poniższym przykładzie przyjąłem premię opcyjną w wysokości 69,75 pkt. Opcje indeksowe na Wig20 notowane są w punktach wartych 10 zł każdy, a więc inwestor poniesie koszt zakupu takiej opcji w wysokości 697,50 zł. Skorygowany wykres wygląda następująco: Jak widzicie zielona linia obrazująca profil wypłaty opcji uległa obniżeniu o 697,50 zł, co obrazuje koszt nabycia poniesiony przez inwestora. Jeśli w dniu rozliczenia instrument bazowy znajdzie się poniżej 2500 pkt lub osiągnie dokładnie tę wartość, inwestor poniesie maksymalną możliwą stratę, która równa jest kosztowi nabycia opcji. Również wykonanie opcji powyżej poziomu 2500 pkt nie zawsze oznacza zysk dla inwestora, gdyż musimy najpierw zrekompensować koszt nabycia opcji. Jak obliczyć prób opłacalności tej inwestycji? Należy do ceny wykonania dodać zapłaconą premię opcyjną. W omawianym przypadku będzie to 2569,75 pkt. Dopiero powyżej tego poziomu transakcja zaczyna generować zyski. Kupno opcji put Weźmy teraz przykład inwestora, który liczy na spadki instrumentu bazowego i dokonuje transakcji kupna opcji sprzedaży. Tym razem kupuje on opcję put z ceną wykonania 2400 i płaci za nią 85,5 pkt. Profil wypłaty dla takiej transakcji przedstawia się następująco: Kupno opcji put sprawia, że inwestor osiąga zyski wtedy, gdy cena rozliczeniowa znajduje się poniżej strike’a opcji. Tutaj również należy uwzględnić koszt zakupu opcji, z tym że przy opcjach put odejmujemy zapłaconą premię od ceny wykonania. W rezultacie punkt opłacalności znajduje się na poziomie 2314,50 pkt. Dopiero wykonanie opcji poniżej tej ceny sprawi, że inwestor osiągnie zysk na transakcji. Maksymalna strata równa jest zapłaconej premii opcyjnej i wynosi 855 zł. Wystawienie opcji call Pamiętajmy, że opcje można nie tylko kupować, ale również wystawiać, czyli zajmować na nich krótką pozycję. W takiej sytuacji inwestor otrzymuje początkowo premię z tytułu sprzedaży opcji (równą premii płaconej przez nabywcę instrumentu), ale w zamian zobowiązany jest do wypłaty nabywcy kwoty rozliczenia, czyli różnicy między ceną rozliczeniową a strikiem opcji. Ważne jest tutaj zastrzeżenie, że odpowiedzialność finansowa wystawcy opcji jest niemal nieograniczona, przez co wystawianie „gołych” opcji jest strategią bardzo ryzykowną i wymaga wnoszenia depozytów zabezpieczających. Spójrzmy więc na profil wypłaty wystawionej opcji call. Podobnie jak w pierwszym przykładzie, cena wykonania opcji do 2500 pkt, a premie opcyjna to 69,75 pkt. Zbudowany w ten sposób wykres jest odwrotnością profilu wypłaty nabywcy opcji, a osią symetrii jest poziom 0 zł. Próg opłacalności również ustanowiony jest na poziomie 2569,75 pkt, jednak występuje tutaj odwrócenie obszarów zysku i straty. Jeśli w chwili rozliczenia indeks znajdzie się na poziomie 2500 pkt lub poniżej, wystawca opcji otrzymuje maksymalny zysk w wysokości 697,50 zł. Wynika to z faktu, iż nabywca nie decyduje się na wykonanie swojego prawa wynikającego z opcji, a wystawca inkasuje premię za wystawienie opcji. Jednak powyżej poziomu 2500 opcja będzie już wykonana przez jej nabywcę. W rezultacie w przedziale 2500-2569,75 pkt wystawca opcji ciągle jest zyskowny, ale już w mniejszym stopniu. Natomiast powyżej poziomu 2569,75 pkt zaczynają się straty, które nie są w żaden sposób ograniczone. Jeśli indeks dotrze do poziomu 3000 pkt, strata przekroczy kwotę 4300 zł. Jest to wielkie ryzyko wystawiania niezabezpieczonych opcji i trzeba o nim pamiętać. Wystawianie opcji put W przypadku wystawiania opcji put, sytuacja przedstawia się podobnie, czyli obszary zyskowności stanowią odwrócenie sytuacji nabywcy opcji. Spójrzmy na profil wypłaty: Wystawca opcji osiąga maksymalny zysk w wysokości 855 zł w sytuacji niewykonania opcji przez jej nabywcę. W przedziale 2314,50-2400 pkt inwestor ciągle osiąga zysk, ale zawiera się on w przedziale 0-855 zł. Natomiast poniżej progu opłacalności (2314,50 pkt) inwestor ponosi stratę, która zwiększa się w miarę osiągania przez indeks coraz niższych poziomów. Ryzyko jest tutaj ograniczone możliwością spadku indeksu do zera. Jest to mało prawdopodobne, ale gdyby tak się stało, strata wyniesie 23 145 zł, czyli ponad 27-krotnie przewyższy możliwy do osiągnięcia zysk. Profil wypłaty zmiennym jest O opcjach mówi się, że są instrumentami o nieliniowym profilu wypłaty. Weźmy przykład kontraktu terminowego. Na każde 10 punktów indeksowych przypada zysk lub strata w wysokości 10 punktów na kontrakcie, czyli 100 zł (dla mnożnika 10zł za punkt) na plus lub minus dla inwestora. W przypadku opcji sprawa jest znacznie bardziej skomplikowana. Jak widzicie na powyższych wykresach, profil wypłaty jest załamany w miejscu właściwym dla ceny wykonania opcji. Można więc powiedzieć, że profil ten jest „dwuliniowy”, gdyż z jednej strony strike’a przebiega on ukośnie, a z drugiej poziomo. Niestety, nie jest to do końca prawda. Przedstawione powyżej profile wypłaty poszczególnych opcji są prawdziwe, ale tylko w chwili wykonania opcji. W każdej chwili do tego momentu profil wypłaty wygląda nieco inaczej. Wynika to z faktu, że ostateczne profile wypłaty obejmują właśnie „wypłatę” czyli przepływ środków pieniężnych, który będzie miał miejsce w chwili wykonania opcji. Wtedy też będzie miała znaczenie jedynie tzw. wartość wewnętrzna opcji. Profile wypłaty konstruowane dla opcji posiadających jeszcze trochę „życia” przed sobą, uwzględniają również tzw. wartość czasową, która jest parametrem w wysokim stopniu zmiennym. Wpływa to w znaczący sposób na wygląd profilu wypłaty, ale o tym napiszę już w kolejnym wpisie. – Dwie strony tej samej – Sprzedawca opcji kupna i jego proces – Wypłata sprzedawcy opcji – Uwaga na temat – Łączenie rzeczy – Opcje europejskie kontra opcje amerykańskieKluczowe wnioski z tego rozdziału – Dwie strony tej samej monety Czy pamiętasz bollywoodzki super hit z 1975 roku „Deewaar”, który osiągnął status kultowego za niesamowicie słynny dialog „Mere paas maa hai” ☺? Film opowiada o dwóch braciach pochodzących z tej samej matki. Podczas gdy jeden brat, sprawiedliwy w życiu dorasta, aby stać się policjantem, drugi brat okazuje się być notorycznym przestępcą, którego poglądy na życie jest diametralnie różny od jego brata policjanta. Cóż, powód, dla którego mówię o tym legendarnym filmie teraz jest to, że pisarz opcji i nabywca opcji są nieco porównywalne do tych braci. Są to dwie strony tej samej monety. Oczywiście, w przeciwieństwie do braci Deewaar nie ma poglądu na moralność, jeśli chodzi o Opcje handlu, a raczej pogląd jest bardziej na rynkach i to, czego oczekuje się od rynków. Jednak jest jedna rzecz, którą należy pamiętać tutaj – cokolwiek dzieje się do sprzedawcy opcji w kategoriach P&L, dokładne przeciwieństwo dzieje się do nabywcy opcji i vice versa. Na przykład, jeśli pisarz opcji robi w zyskach, to automatycznie oznacza, że kupujący opcję traci Oto krótka lista takich uogólnień – Jeśli kupujący opcję ma ograniczone ryzyko (w zakresie zapłaconej premii), wtedy sprzedawca opcji ma ograniczony zysk (ponownie w zakresie premii, którą otrzymuje) Jeśli nabywca opcji ma nieograniczony potencjał zysku, wtedy sprzedawca opcji potencjalnie ma nieograniczone ryzyko Punkt krytyczny jest punktem, w którym nabywca opcji zaczyna zarabiać pieniądze, jest to dokładnie ten sam punkt, w którym pisarz opcji zaczyna tracić pieniądze Jeśli nabywca opcji robi w zysku, to implikuje, że sprzedawca opcji robi stratę Jeśli nabywca opcji traci to implikuje, że sprzedawca opcji robi w zyskach Ostatnio, jeśli nabywca opcji jest zdania, że cena rynkowa wzrośnie (powyżej ceny wykonania, aby być szczególnie) to sprzedawca opcji byłby zdania, że rynek pozostanie na lub poniżej ceny wykonania … i vice versa. Aby docenić te punkty dalej byłoby sensowne, aby spojrzeć na Opcja Call z perspektywy sprzedawcy, który jest celem tego rozdziału. Zanim przejdziemy dalej, muszę cię ostrzec przed czymś w tym rozdziale – ponieważ istnieje P&L symetria między sprzedawcą opcji i kupującym, dyskusja w tym rozdziale będzie wyglądać bardzo podobnie do dyskusji, którą właśnie mieliśmy w poprzednim rozdziale, stąd istnieje możliwość, że możesz po prostu pominąć ten rozdział. Proszę tego nie robić, proponuję zachować czujność, aby zauważyć subtelną różnicę i ogromny wpływ, jaki ma ona na P&L wystawcy opcji kupna. – Sprzedawca opcji kupna i jego proces myślowy Przypomnij sobie przykład nieruchomości 'Ajay-Venu’ z rozdziału 1 – omówiliśmy 3 możliwe scenariusze, które doprowadziłyby umowę do logicznego zakończenia – Cena ziemi porusza się powyżej (dobry dla Ajaya – nabywcy opcji) Cena pozostaje płaska na poziomie (dobry dla Venu – sprzedawcy opcji) Cena porusza się niżej niż (dobry dla Venu – sprzedawcy opcji) Jeśli zauważysz, nabywca opcji ma statystycznie niekorzystną sytuację, gdy kupuje opcje – tylko 1 możliwy scenariusz z trzech przynosi korzyści nabywcy opcji. Innymi słowy 2 z 3 scenariuszy są korzystne dla sprzedawcy opcji. Jest to tylko jeden z bodźców dla pisarza opcji do sprzedaży opcji. Oprócz tej naturalnej krawędzi statystycznej, jeśli sprzedawca opcji również ma dobry wgląd w rynek, a następnie szanse sprzedawcy opcji jest opłacalne są dość wysokie. Proszę zwrócić uwagę, mówię tylko o naturalnej krawędzi statystycznej tutaj i w żaden sposób nie jestem sugerując, że sprzedawca opcji zawsze będzie zarabiać. Anyway weźmy teraz ten sam przykład „Bajaj Auto” podjęliśmy w poprzednim rozdziale i zbudować sprawę dla sprzedawcy opcji call i zrozumieć, jak on będzie zobaczyć tę samą sytuację. Pozwólcie, że ponownie zamieszczę wykres – Akcje zostały mocno pobite w dół, wyraźnie sentyment jest niezwykle słaby Ponieważ akcje zostały tak mocno pobite w dół – sugeruje to, że wielu inwestorów/traderów w akcje utknęło w desperackich długich pozycjach Każdy wzrost ceny akcji będzie traktowany jako okazja do wyjścia z utkniętych długich pozycji Pod tym względem, istnieje niewielka szansa, że cena akcji wzrośnie w pośpiechu – zwłaszcza w najbliższym czasie Ponieważ oczekiwanie jest takie, że cena akcji nie wzrośnie, sprzedaż opcji kupna Bajaj Auto i zebranie premii może być postrzegane jako dobra okazja handlowa Z tymi myślami, wystawca opcji decyduje się na sprzedaż opcji kupna. Najważniejszym punktem, aby zauważyć tutaj jest – sprzedawca opcji sprzedaje opcję kupna, ponieważ wierzy, że cena Bajaj Auto NIE wzrośnie w najbliższej przyszłości. Dlatego uważa, że sprzedaż opcji call i zbieranie premii jest dobrą strategią. Jak już wspomniałem w poprzednim rozdziale, wybór właściwej ceny wykonania jest bardzo ważnym aspektem handlu opcjami. Porozmawiamy o tym bardziej szczegółowo w miarę postępów w tym module. Na razie załóżmy, że sprzedawca opcji decyduje się sprzedać opcję Bajaj Auto z ceną wykonania 2050 i zebrać jako premię. Proszę odnieść się do łańcucha opcji poniżej dla szczegółów – Przeprowadźmy teraz to samo ćwiczenie, które przeprowadziliśmy w poprzednim rozdziale, aby zrozumieć profil P&L sprzedawcy opcji kupna i w procesie dokonywania wymaganych uogólnień. Koncepcja wartości wewnętrznej opcji, którą omawialiśmy w poprzednim rozdziale, będzie obowiązywać również w tym rozdziale. Nr seryjny. Prawdopodobne wartości spot Premium Received Intrinsic Value (IV) P&L (Premium – IV) 01 1990 + 1990 – 2050 = 0 = – 0 = + 02 2000 + 2000 – 2050 = 0 = – 0 = + 03 2010 + 2010 – 2050 = 0 = – 0 = + 04 2020 + 2020 – 2050 = 0 = – 0 = + 05 2030 + 2030 – 2050 = 0 = – 0 = + 06 2040 + 2040 – 2050 = 0 = – 0 = + 07 2050 + 2050 – 2050 = 0 = – 0 = + 08 2060 + 2060 – 2050 = 10 = – 10 = – 09 2070 + 2070 – 2050 = 20 = – 20 = – 10 2080 + 2080 – 2050 = 30 = – 30 = – 11 2090 + 2090 – 2050 = 40 = – 40 = – 12 2100 + 2100 – 2050 = 50 = – 50 = – Zanim przejdziemy do omawiania powyższej tabeli, należy zwrócić uwagę na – Znak dodatni w kolumnie „premia otrzymana” oznacza wpływ (kredyt) gotówki do wystawcy opcji Wartość wewnętrzna opcji (w momencie wygaśnięcia) pozostaje taka sama niezależnie od nabywcy lub sprzedawcy opcji kupna Kalkulacja P&L netto dla wystawcy opcji zmienia się nieznacznie, logika idzie tak Gdy sprzedawca opcji sprzedaje opcje, otrzymuje premię (na przykład On będzie doświadczenie straty tylko po stracił całą premię. Znaczenie po otrzymaniu premii jeśli traci oznacza to, że jest jeszcze w zysku Stąd, aby sprzedawca opcji doświadczył straty, musi najpierw stracić premię, którą otrzymał, każde pieniądze, które straci ponad otrzymaną premię, będą jego prawdziwą stratą. Stąd obliczenie P&L byłoby „Premia – Wartość wewnętrzna” Możesz rozszerzyć ten sam argument na nabywcę opcji. Ponieważ nabywca opcji płaci premię, musi najpierw odzyskać premię, którą zapłacił, a więc byłby zyskowny ponad kwotę premii, którą otrzymał, stąd obliczenie P&L byłoby „Wartość wewnętrzna – premia”. Powyższa tabela powinna być już dla Ciebie znajoma. Przyjrzyjmy się tabeli i dokonajmy kilku uogólnień (pamiętajmy, że cena wykonania to 2050) – Dopóki Bajaj Auto pozostaje na poziomie lub poniżej ceny wykonania 2050, sprzedawca opcji zarabia pieniądze – dostaje do kieszeni całą premię Należy jednak pamiętać, że zysk pozostaje na stałym poziomie 6,35/-..35/-. Uogólnienie 1 – Wystawca opcji kupna doświadcza maksymalnego zysku w zakresie otrzymanej premii tak długo, jak cena spot pozostaje na poziomie lub poniżej ceny wykonania (dla opcji kupna) Wystawca opcji doświadcza straty, gdy Bajaj Auto zaczyna poruszać się powyżej ceny wykonania 2050 Uogólnienie 2 – Wystawca opcji kupna zaczyna tracić pieniądze, gdy cena spot porusza się powyżej i powyżej ceny wykonania. Im bardziej cena spot oddala się od ceny wykonania, tym większa strata. Z powyższych 2 uogólnień, można wyciągnąć wniosek, że, sprzedawca opcji może osiągnąć ograniczone zyski i może doświadczyć nieograniczonej straty Możemy ująć te uogólnienia we wzór do oszacowania P&L sprzedawcy opcji Call – P&L = Premium – Max Postępując według powyższego wzoru, oceńmy P&L dla kilku możliwych wartości spot w momencie wygaśnięcia – 2023 2072 2055 Rozwiązanie jest następujące – @2023 = – Max = – Max = – 0 = Odpowiedź jest zgodna z Uogólnieniem 1 (zysk ograniczony do wysokości otrzymanej premii). @2072 = – Max = – 22 = Odpowiedź jest zgodna z Uogólnieniem 2 (wystawcy opcji kupna doświadczają straty, gdy cena spot porusza się powyżej ceny wykonania) @2055 = – Max = – Max = – 5 = Mimo, że cena spot jest wyższa niż strike, wydaje się, że wystawca opcji kupna nadal zarabia tutaj trochę pieniędzy. Jest to sprzeczne z drugim uogólnieniem. Jestem pewien, że już to wiesz, jest to spowodowane koncepcją „progu rentowności”, którą omówiliśmy w poprzednim rozdziale. Anyway sprawdźmy to trochę dalej i spójrzmy na zachowanie P&L w i wokół ceny wykonania, aby zobaczyć dokładnie, w którym momencie wystawca opcji zacznie ponosić straty. Nr seryjny. Prawdopodobne wartości spot Premium Received Intrinsic Value (IV) P&L (Premium – IV) 01 2050 + 2050 – 2050 = 0 = – 0 = 02 2051 + 2051 – 2050 = 1 = – 1 = 03 2052 + 2052 – 2050 = 2 = – 2 = 04 2053 + 2053 – 2050 = 3 = – 3 = 05 2054 + 2054 – 2050 = 4 = – 4 = 06 2055 + 2055 – 2050 = 5 = – 5 = 07 2056 + 2056 – 2050 = 6 = – 6 = 08 2057 + 2057 – 2050 = 7 = – 7 = – 09 2058 + 2058 – 2050 = 8 = – 8 = – 10 2059 + 2059 – 2050 = 9 = – 9 = – Jasno widać, że nawet gdy cena spot porusza się wyżej niż strike, autor opcji nadal zarabia pieniądze, kontynuuje zarabianie pieniędzy, dopóki cena spot nie wzrośnie więcej niż strike + premia otrzymana. W tym momencie zaczyna tracić pieniądze, stąd nazywanie tego „punktem załamania” wydaje się właściwe. Punkt załamania dla sprzedawcy opcji kupna = Cena wykonania + otrzymana premia Dla przykładu Bajaj Auto, = 2050 + = Więc, próg rentowności dla nabywcy opcji kupna staje się punktem załamania dla sprzedawcy opcji kupna. – Wypłata sprzedawcy opcji kupna Jak widzieliśmy w całym tym rozdziale, istnieje wielka symetria między nabywcą opcji kupna a sprzedawcą. W rzeczywistości to samo można zaobserwować, jeśli wykreślimy wykres P&L sprzedawcy opcji. Oto ten sam wykres – Wypłata P&L sprzedawcy opcji kupna wygląda jak lustrzane odbicie wypłaty P&L nabywcy opcji kupna. Z powyższego wykresu można zauważyć następujące punkty, które są zgodne z dyskusją, którą właśnie odbyliśmy – Zysk jest ograniczony do 2050 do (cena załamania) widzimy, że zyski się minimalizują Powyżej widzimy, że nie ma ani zysku, ani straty Powyżej sprzedawca opcji kupna zaczyna tracić pieniądze. W rzeczywistości nachylenie linii P&L wyraźnie wskazuje, że straty zaczynają rosnąć, gdy wartość spot oddala się od ceny wykonania – Uwaga na temat marż Pomyśl o profilu ryzyka zarówno nabywcy opcji kupna, jak i sprzedawcy opcji kupna. Nabywca opcji call nie ponosi żadnego ryzyka. On po prostu musi zapłacić wymaganą kwotę premii do sprzedawcy opcji kupna, za które kupiłby prawo do zakupu instrumentu bazowego w późniejszym czasie. Wiemy, że jego ryzyko (maksymalna strata) jest ograniczona do premii, którą już zapłacił. Jednakże, gdy myślisz o profilu ryzyka sprzedawcy opcji call, wiemy, że ponosi nieograniczone ryzyko. Jego potencjalna strata może wzrosnąć, jak i kiedy cena spot porusza się powyżej ceny wykonania. Powiedziawszy to, pomyśl o giełdzie – jak mogą zarządzać ekspozycją na ryzyko sprzedawcy opcji w kontekście „nieograniczonego potencjału straty”? Co jeśli strata staje się tak ogromna, że sprzedawca opcji decyduje się na niewykonanie zobowiązania? Jasne jest, że giełda nie może sobie pozwolić na to, aby pozwolić uczestnikowi instrumentów pochodnych na tak duże ryzyko niewykonania zobowiązania, dlatego też obowiązkowe jest, aby sprzedawca opcji zaparkował trochę pieniędzy jako depozyty zabezpieczające. Marża pobierana od sprzedawcy opcji jest podobna do marży wymaganej dla kontraktów futures. Oto migawka z kalkulatora marży Zerodha dla Bajaj Auto futures i opcji Bajaj Auto 2050 Call, obie wygasające 30 kwietnia 2015 roku. A oto wymagania dotyczące depozytu zabezpieczającego dla sprzedaży opcji kupna 2050. Jak widać wymagania dotyczące depozytu zabezpieczającego są nieco podobne w obu przypadkach (pisanie opcji i handel kontraktami terminowymi). Oczywiście istnieje mała różnica; zajmiemy się nią w późniejszym czasie. Na razie chcę tylko, abyś zauważył, że sprzedaż opcji wymaga marży podobnej do handlu futures, a kwota marży jest mniej więcej taka sama. – Łączenie rzeczy razem Mam nadzieję, że ostatnie cztery rozdziały dały ci całą jasność, której potrzebujesz w odniesieniu do kupna i sprzedaży opcji call. W przeciwieństwie do innych tematów w finansach, opcje są trochę ciężki obowiązek. Stąd myślę, że to ma sens, aby skonsolidować naszą naukę przy każdej okazji, a następnie przejść dalej. Oto kluczowe rzeczy, które należy pamiętać w odniesieniu do kupna i sprzedaży opcji call. W odniesieniu do kupna opcji Kupujesz opcję call tylko wtedy, gdy jesteś bykiem o aktywach bazowych. Po wygaśnięciu opcji kupna będzie opłacalne tylko wtedy, gdy instrument bazowy przeniósł się ponad i powyżej ceny wykonania Kupowanie opcji kupna jest również określane jako „Long on a Call Option” lub po prostu „Long Call” Aby kupić opcję kupna trzeba zapłacić premię do autora opcji Kupujący opcję kupna ma ograniczone ryzyko (w zakresie zapłaconej premii) i potencjał do osiągnięcia nieograniczonego zysku Punkt rentowności jest punktem, w którym nabywca opcji kupna ani nie zarabia pieniędzy, ani nie ponosi straty P&L = Max – Premium Paid Punkt rentowności = Cena wykonania + Premium Paid W odniesieniu do sprzedaży opcji Sprzedajesz opcję kupna (zwaną również pisaniem opcji) tylko wtedy, gdy wierzysz, że w momencie wygaśnięcia, aktywo bazowe nie wzrośnie powyżej ceny wykonania Sprzedawanie opcji kupna jest również nazywane „Shorting opcji kupna” lub po prostu „Short Call” Kiedy sprzedajesz opcję kupna otrzymujesz kwotę premii Zysk sprzedawcy opcji jest ograniczony do premii, którą otrzymuje, jednak jego strata jest potencjalnie nieograniczona Punkt załamania jest punktem, w którym sprzedawca opcji call oddaje całą premię, którą zarobił, co oznacza, że ani nie zarabia, ani nie traci pieniędzy Ponieważ krótka pozycja opcji niesie ze sobą nieograniczone ryzyko, jest on zobowiązany do zdeponowania depozytu zabezpieczającego Margines w przypadku opcji krótkich jest podobny do depozytu futures P&L = Premium – Max Punkt załamania = Strike Price + Premium Received Inne ważne punkty Gdy jesteś byczo nastawiony do akcji, możesz albo kupić akcję na miejscu, kupić jego futures, lub kupić opcję kupna Gdy jesteś niedźwiedzi na akcje można albo sprzedać akcje w miejscu (choć na podstawie intraday), krótki futures, lub krótki opcję kupna Obliczanie wartości wewnętrznej dla opcji kupna jest standardem, nie zmienia się na podstawie tego, czy jesteś kupującym/sprzedającym opcję Jednakże obliczanie wartości wewnętrznej zmienia się dla opcji „Put” Metodyka obliczania P&L netto jest inna dla kupującego i sprzedającego opcję call. Przez ostatnie 4 rozdziały spojrzeliśmy na P&L utrzymując wygaśnięcie w perspektywie, to tylko po to, aby pomóc Ci zrozumieć zachowanie P&L lepiej Nie trzeba czekać na wygaśnięcie opcji, aby dowiedzieć się, czy będzie on zyskowny, czy nie Większość handlu opcjami opiera się na zmianie premii Na przykład, jeśli kupiłem opcję kupna Bajaj Auto 2050 przy rano i w południe to samo jest w obrocie na mogę zdecydować się na sprzedaż i księgować zyski Premie zmieniają się dynamicznie cały czas, to zmienia się z powodu wielu zmiennych w grze, będziemy rozumieć je wszystkie, jak będziemy postępować przez ten moduł Opcja call jest skrótem od „CE”. Tak więc opcja kupna Bajaj Auto 2050 jest również określana jako Bajaj Auto 2050CE. CE jest skrótem od 'European Call Option’. – Opcje europejskie kontra opcje amerykańskie Początkowo, gdy opcja została wprowadzona w Indiach, istnieją dwa rodzaje opcji dostępnych – Opcje europejskie i amerykańskie. Wszystkie opcje indeksu (Nifty, Bank Nifty opcje) były europejskie w naturze i opcje akcji były amerykańskie w naturze. Różnica między tymi dwoma była głównie w zakresie „wykonywania opcji”. Opcje europejskie – Jeśli typ opcji jest europejski to oznacza, że nabywca opcji będzie musiał obowiązkowo czekać do daty wygaśnięcia, aby wykonać swoje prawo. Rozliczenie jest oparte na wartości rynku spot w dniu wygaśnięcia. Na przykład, jeśli kupił opcję Bajaj Auto 2050 Call, to dla kupującego, aby być opłacalne Bajaj Auto musi iść wyżej niż punkt rentowności w dniu wygaśnięcia. Nawet nie to opcja jest bezwartościowa dla kupującego, a on straci wszystkie pieniądze premii, że zapłacił do sprzedawcy opcji. Opcje amerykańskie – W amerykańskiej opcji, nabywca opcji może korzystać z prawa do zakupu opcji, gdy uzna za stosowne w czasie trwania opcji wygaśnięcia. Rozliczenie jest zależne od rynku spot w danym momencie, a nie naprawdę zależy od wygaśnięcia. Na przykład kupuje Bajaj Auto 2050 opcja call dzisiaj, gdy Bajaj jest notowany na 2030 w rynku spot i nie ma 20 więcej dni do wygaśnięcia. Następnego dnia Bajaj Auto przekracza 2050. W takim przypadku nabywca opcji Baja Auto 2050 American Call może skorzystać ze swojego prawa, co oznacza, że sprzedawca jest zobowiązany do rozliczenia się z nabywcą opcji. Data wygaśnięcia nie ma tu większego znaczenia. Dla osób zaznajomionych z opcją może nasunąć się takie pytanie – „Skoro i tak możemy kupić opcję teraz i sprzedać ją później, być może w 30 minut po zakupie, to jakie to ma znaczenie, czy opcja jest amerykańska czy europejska?”. Pytanie zasadne, ale pomyślmy jeszcze raz o przykładzie Ajay-Venu. Tutaj Ajay i Venu mieli zweryfikować umowę za 6 miesięcy (to jest jak opcja europejska). Jeśli zamiast 6 miesięcy, wyobraź sobie, jeśli Ajay nalegał, że może przyjść w dowolnym momencie w okresie obowiązywania umowy i rościć sobie prawo (jak American Option). Na przykład, może być silna plotka o projekcie autostrady (po podpisaniu umowy). W tylnej części silnej plotki, ceny gruntów wystrzeliwuje w górę, a więc Ajay decyduje się wykonać swoje prawo, wyraźnie Venu będzie zobowiązany do dostarczenia ziemi do Ajay (nawet jeśli jest bardzo jasne, że cena ziemi wzrosła z powodu silnych plotek). Teraz, ponieważ Venu niesie dodatkowe ryzyko uzyskania „wykonane” w dowolnym dniu w przeciwieństwie do dnia wygaśnięcia, premia będzie potrzebował jest również wyższa (tak, że jest on zrekompensowany do ryzyka, które bierze). Z tego powodu, opcje amerykańskie są zawsze droższe niż opcje europejskie. Also, może jesteś zainteresowany, aby wiedzieć, że około 3 lata temu NSE postanowił pozbyć się amerykańskiej opcji całkowicie z segmentu instrumentów pochodnych. Więc wszystkie opcje w Indiach są teraz europejskie w naturze, co oznacza, że kupujący może wykonywać swoją opcję w oparciu o cenę spot w dniu wygaśnięcia. Będziemy teraz przejść do zrozumienia „Opcje Put”. Kluczowe wnioski z tego rozdziału Sprzedajesz opcję kupna, gdy masz niedźwiedzie nastawienie do akcji Kupujący i sprzedający opcję kupna mają symetrycznie przeciwne zachowania P&L Gdy sprzedajesz opcję kupna, otrzymujesz premię Sprzedawanie opcji kupna wymaga zdeponowania depozytu zabezpieczającego Gdy sprzedajesz opcję kupna Twój zysk jest ograniczony do wysokości otrzymanej premii, a Twoja strata może być potencjalnie nieograniczona P&L = Premium – Max Punkt załamania = Strike Price + otrzymana premia W Indiach, wszystkie opcje mają charakter europejski . W Rankia Polska rozmawialiśmy o opcjach, na co składa się wartość opcji oraz inne kwestie związane z tym instrumentem pochodnym. Dziś porozmawiamy o Opcjach: Kupno i sprzedaż zmienności. Jaki jest cel opcji? Opcje finansowe są bardzo obszernymi i złożonymi instrumentami pochodnymi. Dzisiaj omówimy czym naprawdę są opcje i jaka jest ich główna funkcja. Zasadniczym celem opcji jest zagwarantowanie ceny zakupu lub ceny sprzedaży aktywów bazowych (czy to akcji, uncji złota czy baryłek ropy). Krótko mówiąc, zabezpieczamy się przed ryzykiem zmienności ceny instrumentu bazowego i dlatego zapłaciliśmy premię. Na pewno dostrzegasz podobieństwo w tej koncepcji do polisy hedgingowej; „Płacimy składkę za zabezpieczenie wartości aktywa i zabezpieczenie się przed niepewnością, która może nas spotkać”. O jakim ryzyku mówimy? O zmienności cen, tj. niestabilności. Możemy więc wywnioskować, że jeśli w przyszłości spodziewana jest większa zmienność rynku, to ten, kto sprzedaje nam „tę polisę”, (kto sprzedaje nam opcję), będzie żądał od nas więcej za jej zakup. Innymi słowy, nabywca opcji płaci za zabezpieczenie się przed ryzykiem, jeśli to ryzyko wzrośnie, to również podniesie cenę, aby zapłacić za zabezpieczenie. Co to jest zmienność? Możńa powiedzieć, że zmienność mierzy intensywność zmian cen lub zwrotów w danym okresie czasu. Na rynku możemy znaleźć różne sposoby mierzenia zmienności, najbardziej znane to zmienność historyczna i zmienność implikowana. Zmienność historyczna: jest typowym odchyleniem logarytmicznych zwrotów z aktywów dla sesji „n”, czyli opiera się na przeszłych zwrotach i obliczana jest w postaci średniej (podzielonej między N).Zmienność implikowana: jest to przyszła zmienność, którą rynek dyskontuje, możemy powiedzieć, że jest to zmienność, która „handluje lub negocjuje”, jest usuwana z formuły wyceny opcji Blacka Scholesa. Następnie możemy zobaczyć wykres, jak zmienia się historyczna zmienność i zmienność implikowana. Jak widzimy na wykresie, zmienność historyczna (niebieska linia) staje się bardziej opóźniona niż zmienność implikowana (pomarańczowa linia), jest to logiczne, ponieważ pierwsza jest obliczana w formie średniej, a druga jest „szacunkiem” przyszłej zmienności. Operując opcjami będziemy musieli wziąć pod uwagę zmienność, jeśli uważamy, że w przyszłości zmienność wzrośnie (będzie większe ryzyko) najbardziej odpowiednie strategie to kupno opcji lub strategie z dodatnią VEGA, ponieważ to zwiększona zmienność zwiększa premię wyboru, natomiast jeśli uważamy, że w przyszłości zmienność spadnie najbardziej dogodne strategie to sprzedaż opcji lub ujemna VEGA (bez uwzględnienia innych zmiennych, które wpływają na wartość). Podsumowując, można powiedzieć, że opcje same w sobie, działają z natury, jako polityki hedgingowe, stosując odpowiednią strategię hedgingową w zależności od przypadku, w którym jest to właściwe. Dzięki jego zastosowaniu możemy zapewnić wartość atutu naszego portfela. Kupno lub sprzedaż opcji w oparciu o przewidywania, które mamy na temat trendu cen aktywów bazowych. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na tematy finansowe, odwiedź Rankia Polska. Przeczytaj później - Wypełnij formularz, aby zapisać artykuł w formacie PDF

opcje kupna i sprzedaży wykresy